تعريف خاصه
( 95 ) خاصه يا عرض خاص . آن كلى است كه خارج از ذات موضوع و بر افراد بيش از يك حقيقت عارض نگردد . عرض خاص چون مساوى با افراد يك حقيقت است مميز افراد موضوع خود مىباشد و همچنانيكه فصل شأن مميزى در ذات و حقيقت ماهيت داشت عرض خاص نيز خاصيت مميزى دارد فرقيكه هست خاصه مميز ماهيت نيست بلكه افراد ماهيت را از جهت داشتن صفات خارجى كه مختص بيك حقيقت هستند از افراد غير اين حقيقت كه در جنس با يكديگر مشاركند تمييز ميبخشد و از افراد بيگانه جدا مىكند .
خاصه يا عرض عام بودن از امور نسبى است
( 96 ) صفات عرضى نسبت بيك ماهيت خاصه و نسبت بماهيت ديگر عرض عام ميباشند .
مصنف كتاب ما در آخر تعريف خاصه افزوده است « از جهت آنكه معروض خاصه يك حقيقت است » مقصود او از اين قيد آن بوده كه خواسته است عرضياتى را كه بنوع اضافى اختصاص دارند جزء خاصه قرار دهد و تعريف شامل آنها گردد . زيرا نوع اضافى با قطع نظر از انواع مادون كه مندرج در آن ميباشند يك حقيقت است و كثرتش بواسطهء فصول بعدى و عارض بر آن است .
وحدت نوع اضافى نيز قسمى از وحدت حقيقى مىباشد زيرا جنس در هرمرتبهايكه باشد بواسطهء برخورد با فصل داراى تحصل نوعى