234 - - 6 . و نيز خطبه خواند و فرمود : اى مردم ، در مكارم اخلاقى ، رقابت كنيد و به سوى غنيمتها ، شتاب ورزيد و نيكى را حبس نكنيد و در آن كندى نورزيد و با برآوردن حاجت ، ستايش [ ديگران ] را به دست آوريد و تأخير مكنيد كه نكوهش مىشويد و هر گاه يكى از شما بر ديگرى احسانى كرده است و مىبيند كه او سپاس نمىگزارد ( بداند ) كه خدا خود جبران مىكند كه او عطايش فراوانتر و پاداشش بزرگتر است . و بدانيد كه حاجتهاى مردم به شما ، از نعمتهاى خدا بر شماست ، پس از نعمتها ملول نشويد كه به نقمت و بدبختى تبديل مىگردند و بدانيد كه نيكى كردن ، ستايش ( ديگران ) را مىآورد و يا پاداش بر جاى مىنهد ؛ و اگر نيكى برايتان مجسّم مىشد ، آن را مردى نيكو و زيبا مىديديد به وجد آورندهء بينندگان و برترى يابنده بر همگان ؛ و اگر خسّت برايتان مجسّم مىشد ، او را زشت و نفرتانگيز مىديديد دلها از او رميده و ديدهها خوابيده .
اى مردم ، هر كه بخشيد ، سرورى يافت و هر كه بخل ورزيد ، پست شد و بخشندهترين مردم كسى است كه به آن كه از او اميدى نمىبرد ، عطا كند و با گذشتترين مردم كسى است كه هنگام قدرتش ، گذشت كند و برترين مردم در برقرارى پيوند ، كسى است كه با شخصى كه از او گسسته بپيوندد و ريشهها در رستنگاه خود مىمانند و شاخهها برمىكشند .
هر كس ( در همين دنيا ) خيرى به برادرش رساند ، چون فرداى [ قيامت ] بر او درآيد ، آن را مىيابد و هر كس كه از احسان خود به برادرش [ خشنودى ] خداى تبارك و تعالى را بخواهد ، خداوند به هنگام نيازش ، پاداش او را مىدهد و بيشتر از آن كه بخشيده ، بلاهاى دنيوى را از او دور مىكند و هر كس اندوه مؤمنى را بزدايد خداوند اندوه دنيا و آخرت را از او بزوايد و هر كس نيكى كند ، خداوند به او نيكى كند و خداوند نيكوكاران را دوست مىدارد .
235 - - 7 . و گفته شده است : چون معاويه ، حُجر بن عدى و يارانش را كشت در همان سال ، [ امام ] حسين عليه السلام را ديد و گفت : اى ابا عبداللَّه ، آيااز آنچه با حجر و يارانش كه از پيروان پدرت بودند ، كردهام ، خبر دارى ؟
فرمود : نه . گفت : ما آنان را كشتيم و كفن كرديم و بر آنان نماز خوانديم .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: الحلواني
ص١٢٩