از سخنان امام حسين « 1 »
229 - - 1 . كسى كه عيبجوى ديگران نباشد ، در برابر عيبجويان بىعذر نماند .
230 - - 2 . سپاس تو در برابر نعمت گذشته ، زمينهء نعمت آينده را فراهم مىآورد .
231 - - 3 . از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود : روزى [ امام ] حسين عليه السلام به سوى يارانش آمد و گفت : اى مردم ، خداوند والاياد بندگان را نيافريد جز براى آن كه او را بشناسند تا چون شناختند او را بندگى كنند و با بندگى او از بندگى جز او بىنياز شوند .
مردى پرسيد : اى پسر پيامبر خدا ، شناخت خدا يعنى چه ؟
فرمود : شناخت مردم هر زمان نسبت به پيشواى واجب الاطاعهء خود .
232 - - 4 . اگر سه چيز نبود ، آدميزاده در برابر هيچ چيز سر فرود نمىآورد :
نادارى و بيمارى و مرگ .
233 - - 5 . امام حسين خطبه خواند و گفت : بردبارى زينت است ، و وفا مروّت ، و پيوند ( با خويشان ) نعمت ، و تكبّرورزيدن لاف بيهوده ، و عجله نابخردى ، و نابخردى ناتوانى ، و زيادهروى هلاكت ، و همنشينى با افراد پست عيب ، و همنشينى با فاسقان مايهء شكّ و تهمت است .
هامش
( 1 ) . امام حسين عليه السلام در سوم شعبان سال سوم هجرى در مدينه به دنيا آمد و در دهم محرّم سال 61 هجرى در كربلا به شهادت رسيد و در همان جا به خاك سپرده شد . لقب آن حضرت ، « سيد الشهداء » و كنيهء ايشان « ابو عبد اللَّه » بود . مجموعهء سخنان حضرت در « موسوعة كلمات الحسين عليه السلام » گرد آمده است .