227 - - 31 . معاويه از [ امام ] حسن عليه السلام دربارهء بزرگوارى ، دلاورى و مردانگى سؤال كرد . امام عليه السلام فرمود : اما بزرگوارى ، از سر اختيار نيكى كردن و پيش از درخواست بخشيدن و در قحطى غذا دادن است .
و اما دلاورى : دفاع از همسايه و پايدارى در رزمگاه و گام نهادن در سختى و بلاست .
و اما مردانگى ، حفاظت مرد از دينش و نگاهدارى جانش از پليدى و قيام به معاشش و پرداخت حقوق واجبش و سلام كردن به همه است .
228 - - 32 . امام حسن عليه السلام در اندرزهايش به دوستان و وابستگانش :
اى آدميزاده ، از آنچه خداى متعال حرام شمرده ، خويشتندارى كن تا عابد شوى و به آنچه خداى سبحان قسمتت كرده است ، راضى باش تا بىنياز گردى و با همسايگان خود خوب رفتار كن تا مسلمان شوى و با مردم همان گونه رفتار كن كه دوست دارى با تو رفتار كنند تا عادل باشى كه جلوتر از شما مردمانى با تعداد فراوان و ساختمانهايى سخت بنيان و آرزويى دراز و بىپايان بودند اما جمعيتشان هلاك و عملشان تباه و خانههايشان گورستان شد .
اى آدميزاده ، تو از آن لحظه كه از شكم مادرت درآمدى ، عمرت پيوسته مىرود ، پس از آنچه در دست دارى براى آينده برگير كه مؤمن توشه مىاندوزد و كافر بهره مىگيرد . و امام پس از اين اندرز ، تلاوت مىكردند :
« و توشه بيندوزيد كه بهترين توشه ، تقواست » .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: الحلواني
ص١٢٥