آنجا به قرطبه رود و پايتخت موحدين در اندلس را به آنجا منتقل كند و آنجا را مركز لشكر خود سازد . زيرا غرناطه در منطقهء ميانين اندلس بود . ولى اين تغيير مدت درازى نپاييد و بار ديگر پايتخت به اشبيليه منتقل شد و در تمام عهد موحدين در آنجا ماند ، زيرا اشبيليه از مرزهاى قشتاله دور بود و كمتر مورد دستبرد مسيحيان قرار مىگرفت ديگر آنكه اشبيليه از طريق رودخانهء خود وادى الكبير به دريا راه داشت ، همچنين در جوار وادى الشرف بود و از محصولات فراوان آنجا برخوردار بود . همچنين بهترين پايگاهى بود كه ناوگان موحدين در آنجا پهلو مىگرفتند . بارى اشبيليه در سايهء حكومت موحدى به صورت بزرگترين و پرشكوهترين شهرهاى اندلس درآمد .
1 - نظام حكومت موحدى
خليفه عبد المؤمن نظام دولت موحدى را در منشورى كه به تاريخ ماه ربيع الاول سال 543 ه به طلبه و اعيان و مشايخ اندلس نوشت بيان داشته بود . ابن القطان نصّ اين منشور را آورده است ما نيز به آن اشارت كرديم . « 4 » اين نظامنامه شامل پنج نقطهء اساسى است يكى وجوب التزام دقت در اجراى احكام شرعيه و وجوب خوددارى از مقرر داشتن هرگونه باج و خراج كه بر وفق عدالت نباشد يا شرع تجويز ننموده باشد . همچنين ممنوعيت اجراى حدّ اعدام پيش از آنكه خليفه از كيفيت محاكمه آگاه گردد و آن را تنفيذ كرده باشد . همچنين واجب است كه تحريم شراب كاملا رعايت شود و در سراسر قلمرو موحدين شرابخواران به شدت تعقيب شوند . ديگر آنكه واجب است كه اموال مخزن ( بيت المال ) سخت نگهدارى شود و هيچكس بدون اجازهء خليفه حق تصرف در آن نداشته باشد . خليفه يوسف بن عبد المؤمن نيز در اجراى اين نظامنامه پاى بهجاى پاى پدر نهاد و او نيز فرمانى چون فرمان پدر به اطراف صادر نمود . ابو يعقوب يوسف فرمان خود را در ماه رمضان سال 561 ه براى برادرش السيد ابو سعيد و اصحاب او به قرطبه فرستاد و او را بخصوص از ريختن خون و تصرف اموال و حلال شمردن حرامها سخت
هامش
( 4 ) . رجوع كنيد به جلد سوم .