3
خليفه ابو يوسف يعقوب از ماه جمادى الاول سال 586 ه كه به اشبيليه بازگرديد در همانجا درنگ كرد و به تهيه ساز و برگ جنگى پرداخت و بر شمار سپاهيان درافزود تا در غره ربيع الآخر سال 587 ه / بيست و هشتم آوريل سال 1191 م با لشكرى گران در حركت آمد و از وادى يانه گذشت و رهسپار پرتغال شد . هدف نخستين او دژ استوار قصر الفتح يا قصر ابى دانس در جنوب شرقى اشبونه و بر ساحل راست رود سادو در نزديكى دريا بود . چون به آنجا رسيدند بخشى از سپاه موحدى كه عبارت از بندگان و اهل خدمت بودند از چهار طرف به پر كردن خندق پرداختند سپس قواى موحدى به بارو نزديك شدند كه به شهر حمله كنند ولى مدافعان شهر مهاجمان را زير بارانى از تيرها و سنگها گرفتند آنسان كه بسيارى از آنان مجروح شدند . چون خليفه چنان ديد سه روز جنگ را متوقف كرد تا از آن پس جنگ از سر گيرد . در اين هنگام سفائن موحدى ، مملو از آلات نبرد برسيد و در حال - در خلال يك شب و يك روز - چهارده منجنيق گرداگرد شهر نصب كردند . در روز پانزدهم جمادى الاول فرمان حمله صادر شد . پس از حملهاى سخت مردم شهر امان طلبيدند و فرود آمدند . مردم شهر را با چند كشتى به اشبيليه فرستادند و موحدين به شهر درآمدند . خليفه آنجا را يكى از پايگاههاى مهم جنگى خود قرار داد و ابو بكر محمد بن وزير پسر ابو محمد سيد راى بن وزير را به امارت آن برگماشت .
ابو محمد سيد راى زعيم پيشين ناحيه غربى اندلس در ايام شورش ابن قسى بود و پيش از آنكه در سال 555 ه / 1160 م قصر ابى دانس به دست پرتغاليان افتد حاكم آنجا بود . « 21 »
موحدين سپس به دژ قلماله « 22 » لشكر بردند . مدافعان مقاومت را بىفايده دانستند
هامش
( 21 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، ص 185 .
( 22 ) . به پرتغالى. alemlaP.