نبود كه دربار مصر مىكوشيد با خليفهء موحدى رابطه پيدا كند . لازم است اندكى به بيان اوضاع مشرق بپردازيم كه معلوم شود به چه سبب صلاح الدين متوجه غرب اسلامى شده بود . شرق اسلامى از اواخر قرن پنجم هجرى اواخر قرن يازدهم ميلادى ، با تجاوز غربيان صليبى دستخوش يك سلسله حملات نظامى شد . اولين ثمرهء اين تجاوز ، استيلاى صليبيان بر ثغور شام و بيت المقدس و تأسيس مملكت فرنگان لاتينى در بيت المقدس بود . مصر در اين دوران محنتزاى ، دوران پايانى دولت فاطمى را مىگذرانيد و سخت به ضعف گراييده بود . چون دولت فاطميان به پايان رسيد مصر بار ديگر از جاى برخاست . اينبار به دست الملك الناصر صلاح الدين ايوبى توانست قواى صليبى را فروكوبد و بيت المقدس را بازپس ستاند و به حيات مملكت لاتينى پايان دهد . اين واقعه در سال 583 ه / 1187 م اتفاق افتاد . از اين پس غرب بار ديگر لشكركشى به مشرق را از سر گرفت تا به اين نيروى جديد كه سر برداشته بود پاسخ دهد و صلاح الدين از اين خطرى كه تهديدش مىكرد غافل نبود و از آن بيم داشت كه اگر از جايى به او مددى نرسد در مدافعه ناتوان شود . در اين هنگام بود كه صلاح الدين چشم به سوى مغرب گردانيد و اين ياريگران را در وجود دولت موحدين كه اكنون به ذروهء قدرت و اقتدار رسيده بود منعكس مىديد . صلاح الدين به خليفه موحدى ابو يوسف يعقوب به سال 585 ه / 1189 م نامه نوشت و از او يارى خواست . اين نامه به قلم قاضى الفاضل بود كه ابو يوسف را در اين نامه « امير المومنين و سيد العالمين و قسيم الدنيا و الدين » خوانده بود . صلاح الدين ضمن مجاهدات خويش از همپيمان شدن صليبيان براى استيلاء بر ثغور مشرق و پايان دادن به قواى اسلامى زير پرچم او سخن گفته بود و از ابو يوسف يعقوب خواسته بود كه بخشى از ناوگان خود را به صقليه فرستد تا پادشاه صقليه را به خود مشغول دارد و از يارى رسانيدن به قواى صليبى بازدارد .
چنان برمىآيد كه صلاح الدين از اوضاع مغرب و اندلس و گرفتاريهاى ابو يوسف يعقوب چون حوادث بنى غانيه و تجاوز مسيحيان به اراضى اسلامى اندلس آگاهى نداشت و به سبب وضع خاص مغرب و اندلس بود كه خليفه به يارى جستن صلاح الدين
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 142
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص١٤٢