رسيد ، از رنج راه نياسوده بود كه بيمار شد آنسان كه بيم مرگش بود . اطباء اشارت كردند كه او را به فاس برند . خليفه را درون محفه نهاده به فاس بردند . پس از يك ماه شفا يافت .
چون خليفه به آن بيمارى صعب دچار شد به فكر تعيين ولايت عهد افتاد . پسر خود ابو عبد الله محمد بن يعقوب را كه بعدها الناصر لقب يافت در سن ده سالگى به ولايت عهدى نامزد كرد و در اين باب نامههايى به خويشاوندان چون ابو زيد والى افريقيه و السيد ابو يحيى والى اشبيليه نوشت و آنان را به حضرت خواند . همه فرمانبردارى كردند . هيئتى نيز از اندلس رسيد و تأييد مردم آن سامان آورد . با اين هيئت يوسف بن الفخار يهودى رسول پادشاه قشتاله نيز همراه بود . و بار ديگر عقد دوستى ميان او و پادشاه قشتاله ابرام گرديد . در اين مراسم خليفه هنوز كاملا بهبود نيافته بود « 26 » .
در سال بعد ، سال 588 ه / 1192 السيد ابو زيد والى افريقيه با هداياى نفيس و فخيم برسيد . هيئتى از عربهاى سليم و رياح نيز با او بودند « 27 » . خليفه در اين هنگام به صوابديد پزشكان رهسپار فاس بود . السيد ابو زيد در تانسيفت به حضور خليفه رسيد .
پس از مراسم ديدار و تقديم هدايا ، خليفه فرمان داد كه براى ديدن كاخهاى خلافت و ديگر آثار جليل به مراكش روند و پس از ديدار به او ملحق شوند . خليفه به رباط الفتح و از آنجا به فاس رفت . در ايام اقامت خود در فاس در احوال و اوضاع افريقيه نظر كرد و هيئتهاى عرب سليم و رياح را به عطاياى خويش بنواخت و آنان را به مواطن خويش باز گردانيد . چون احساس بهبودى كرد بار ديگر به رباط الفتح رفت . اين شهر را جدش عبد المؤمن احداث كرده بود و دوست مىداشت كه در آنجا زندگى كند . ابو يوسف يعقوب هم تصميم گرفت كه آنجا را پايتخت خويش قرار دهد . رباط الفتح نيز مهديه نام گرفته بود و از حيث موقعيت شبيه مهديهء فاطميان در افريقيه بود . خليفه در اواسط سال
هامش
( 26 ) . ابن عذارى البيان المغرب ، القسم الثالث ص 187 .
( 27 ) . تاريخ ابن خلدون ج 6 / ص 245 .