آن . به سال 546 ه / 1151 م وفات يافت . « 1 »
ديگر ، ابو بحر سفيان بن احمد العاصى الاسدى . اصل او از ناحيهء شرقى اندلس است . از شهر مربيطر ، از اعمال بلنسيه . در حديث و ادب و روايت استادى يافت .
ابن بشكوال او را از اجلهء علما و كبار ادبا مىشمارد . بسيارى از مردم عصر او از او حديث شنيدند و روايت كردند . از مشايخ ابن بشكوال بود . در قرطبه به سال 542 ه / 1147 م درگذشت . « 2 »
ديگر احمد بن عبد العزيز بن محمد الازدى . اصلا از مردم شقوره بود و در مرسيه علم آموخت . فقيه و حافظ و آگاه از فتاوى بود . چندى قضاى شاطبه را در عهد محمد بن سعد بن مردنيش برعهده داشت و در كنار آن امور قضايى اوريوله را اداره مىكرد . چون قاضى جماعت ابو العباس بن الحلال مغضوب واقع شد او نيز چند ماهى به زندان افتاد . سپس آزاد شد و به قضاى اوريوله منصوب گرديد ، همچنين در آنجا منصب شورى يافت . در سال 564 ه / 1169 م چشم از جهان بربست . « 3 »
ديگر ، على بن صالح بن ابى الليث اسعد بن الفرج . اصل او از طرطوشه بود .
در ميورقه پرورش يافت . در بلاد اندلس به گردش پرداخت و هرجا فرود آمد به فراگرفتن علم پرداخت . از استادان او ابو بكر بن العربى و ابو القاسم بن ورد و ابو الوليد بن رشد بودند . در فقه و اصول و حديث استادى يافت . علاوه بر آن از ادب و شعر نيز بهره داشت . به خدمت امير ابو زكريا بن غانيه پيوست ، در ايامى كه ابن غانيه امارت بلنسيه داشت . سپس با او به قرطبه رفت و ملازم او بود تا او در غرناطه به سال 543 ه درگذشت . آنگاه در دانيه استقرار يافت . از تأليفات اوست كتاب العزله و نيز شرح معانى التحيه . در طرطوشه در سال 508 متولد شده بود و در دانيه به امر محمد بن سعد در ماه رمضان سال 566 ه / 1170 م كشته شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . الصله شماره 1510 و نيز671 , oN ; dibi : seugioB . P( 2 ) . الصله شماره 526 و نيز741 oN ; dibi : seugioB . P( 3 ) . ابن عبد الملك ، التكمله ، مخطوط خزانهء كتب رباط ، عكس . السفر الاول برگ 44 .
ابن الابار التكمله ، شمارهء 189 .
( 4 ) . ابن عبد الملك ، التكمله ، مخطوط موزهء بريتانيا ، السفر الرابع برگ 48 الف .