چندى عهدهدار اداى خطبه بود . در علم حديث سرآمد بود و مردم از او اخذ حديث مىكردند و يكى از شاگردان او صاحب كتاب الصله است . مصنفاتى چند دارد . در قرطبه به سال 538 ه / 1143 م وفات كرده است . « 1 »
و ديگر قاضى القضاة شرق اندلس ابو العباس احمد بن محمد بن زيادة اللّه ثققى معروف به ابن الحلال است . فقه و حديث و ادب آموخت . در زمره اهل شورا درآمد و قضاى اوريوله را به عهده داشت . سپس به مرسيه رفت و متولى قضاى جماعت گرديد . در نزد محمد بن سعد امير شرق مكانت يافت ولى مردى بدمنصب و خودخواه بود . در نزد امير از او سعايت كردند . امير دستگيرش كرد و اموالش بستد و در انده در نزديكى بلنسيه محبوسش نمود . سپس فرمان قتلش داد . در سال 554 ه / 1159 م به قتل رسيد . « 2 »
ديگر احمد بن عبد الملك بن ابراهيم الانصارى است ، معروف به ابن مروان از مردم اشبيليه . حافظى متقن بود . در فقه ، مذهب ظاهرى داشت و بر طريقهء ابن حزم القرطبى بود . او را تأليفى است در حديث به عنوان المنتخب المنطقى . در لبله به هنگام شورش مردمش و غلبهء موحدين بر ايشان كشته شد . اين واقعه در ماه شعبان سال 549 ه / 1154 م اتفاق افتاد .
ديگر ، ابو جعفر احمد بن عبد الرحمان بطروجى است . در فقه و حديث و تاريخ سرآمد شد . از مشهورترين حفاظ عصر خود بود . در قرطبه به سال 542 ه / 1147 م درگذشت . « 3 »
ديگر يوسف بن عبد العزيز بن يوسف بن فيره ليثى بود . معروف به ابن الدباع .
اصل او از انده بود و در مرسيه سكونت يافت . و نزد ابو على الصدفى درس خواند و از داناترين شاگردان او بود . در حديث و روايت سرآمد شد . كتبى چند تأليف كرده چون كتاب طبقات المحدثين و نيز طبقات ائمة الفقها و رسالهاى در حفاظ و غير
هامش
( 1 ) . ابن بشكوال الصله شماره 649 . نيز461 oN ; dibi : seugioB . P( 2 ) . ابن الابار التكمله ج 1 / شمارهء 174 .
( 3 ) . الصله شماره 179 و نيز861 oN ; dibi : seugioB . P