كردند . وزير ابو جعفر احمد بن عبد الرحمان در آنجا بود ، به دفاع برخاست و چندان مقاومت كرد كه موحدين بىآنكه فايدتى حاصل كنند از آنجا رفتند . چون ميان ابن همشك و همپيمان و داماد او محمد بن سعد بن مردنيش خلاف افتاد و ابن همشك در سال 562 ه به دعوت موحدين درآمد وزير خود وقشى را به دربار مراكش فرستاد تا برضد برادرش يارى جويد . ابن الابار از مقام ادبى او ياد مىكند و مىگويد كه ابن غالب رصافى شاعر در ديوان خود او را مدح گفته و جلالت شأن او را ستوده است . سپس او را با ابو جعفر بن عطيه كه هر دو از مفاخر اندلس بودند برابر دانسته است . اين دو معاصر بودند ولى ابن عطيه را در نثر برترى بود و وقشى را در شعر .
ابن الابار قطعاتى از شعر او را در الحلة السيراء آورده است . وقشى در سال 574 ه / 1178 م در مالقه از دنيا رفته است . « 1 »
ديگر از اعلام ادب كه در عصر مرابطين ظاهر شدند ، ابو الحسن عبد الملك بن عباس بن فرج بن عبد الملك معروف به ابن الازرق است . او از مردم قرطبه بود .
كاتبى بليغ و شاعرى مقتدر بود . دبيرى قاضى الجماعه ابو القاسم بن حمدين را در اواخر عهد مرابطين برعهده داشت . چون ابو جعفر بن حمدين بشوريد و رياست را از آن خود كرد ، ابن الازرق از عاقبت كار بترسيد و به اشبيليه گريخت و در يكى از روستاها به عبادت پرداخت . ابو اسحاق براز بن محمد المسوفى عامل موحدى اشبيليه او را براى دبيرى خود فراخواند و او با اكراه كار خود از سر گرفت . بعد از ابو اسحاق به خدمت امير ابو حفص بن عبد المؤمن درآمد و چون ابن عطيه ، دبير عبد المؤمن درگذشت . عبد المؤمن او را به دبيرى خويش برگزيد . آنگاه سمت دبيرى پسرش ابو يعقوب يوسف را يافت به هنگامى كه والى اشبيليه بود . در سال 568 ه / 1172 م وفات كرد . « 2 »
و هم از اين طايفه است على بن احمد بن عثمان الكلبى الشلطيشى از مردم غرب اندلس . در قرطبه سكونت داشت . فقيهى دانا بود و كاتبى بليغ و شاعرى خوش قريحه . چون برادرش ابو بكر محمد در سال 539 ه در ميرتله عصيان كرد ، او
هامش
( 1 ) . رجوع كنيد به ابن الابار ، الحلة السيراء ص 230 - 236 .
( 2 ) . الذيل و التكمله ، مخطوط پاريس .