مردم ناحيهء شرقى از سالهاى پيش در يك شخصيت نيرومند متمركز شده بود و اين شخصيت كه جز رهايى اندلس از تطاول بيگانگان عرب و بربر انديشهاى در سر نمىپرورانيد محمد بن سعد بن مردنيش بزرگترين سران شورشگر اندلس برضد موحدين بود .
1
بلنسيه در نواحى شرقى اندلس همان مكانت و موقعيتى را داشت كه قرطبه در ناحيهء وسطا داشت . بلنسيه پايتخت دولت مرابطين و مركز دفاعى ايشان در اين منطقهء اسپانيا بود . مرابطين بلنسيه را ، از آنرو كه نزديك مرز ممالك مسيحى بود از لحاظ دفاعى سخت استوار ساخته بودند و همواره يكى از خاصگان خود را به امارت آن مىفرستادند . از امرايى كه به بلنسيه فرستاده شدند يكى امير مزدلى بن تيولتكان بود و او بود كه بلنسيه را از دست جنگجويان مسيحى به درآورد و ديگر ابو طاهر تميم بن يوسف و محمد بن يوسف بن يدر و ابو زكريا يحيى بن غانيه بودند .
هنگامى كه در غرب اندلس و در قرطبه شورش بر پا شد والى ناحيهء شرقى ، ابو محمد عبد اللّه بن محمد بن على برادر يحيى بن غانيه بود و قاضى آن در آن ايام ابو عبد الملك مروان بن عبد اللّه بن مروان بن عبد العزيز بود . امير تاشفين بن على در ماه ذو الحجهء سال 538 ه او را منصب قضا داده بود .
چون در قرطبه شورش افتاد ، بعد از شورش در غرب كه ابن حمدين مرابطين را خلع كرد ، باد فتنه در شهرهاى شرقى نيز وزيدن گرفت و در بلنسيه و ديگر شهرها مردم به هيجان آمدند . والى شهر عبد اللّه بن محمد و قاضى آن ابو عبد الملك مروان بن عبد العزيز ، با آنكه با يكديگر اختلافهايى هم داشتند ، دست اتفاق به هم دادند تا مگر نظام مرابطين و شهر را از تعرض شورشيان در امان نگهدارند .
در اواسط ماه رمضان سال 539 ه مردم در مسجد جامع گرد آمدند و مروان برايشان سخن گفت و از جهاد لمتونيان ( مرابطين ) با مسيحيان و پيروزيهايى كه در اندلس به دست آورده بودند و بلنسيه را از دست قشتاليان آزاد كرده بودند ياد