غزالى را طرد كرد يا به آتش كشيد زيرا غزالى نيز علم اصول دين را ارج مىنهاد .
طرد و سوختن كتب غزالى از بزرگترين خطاهاى او بود و از نشانههاى تسليم او در برابر خواستهاى تعصبآميز فقهاى مالكى .
دربار مرابطى در عهد على بن يوسف چه در مغرب و چه در مشرق به وجود چند تن از اكابر دبيران آراسته بود . پيشواى همهء ايشان ابو بكر بن القصيره متوفى به سال 508 ه بود . ابو بكر دبير يوسف بن تاشفين و پسرش على بن يوسف بود .
ديگر از دبيران او ابو القاسم بن الجد معروف به الاحدب بود و نيز ابو بكر بن عبد - العزيز البطليوسى معروف به ابن القبطرنه و برادرانش ابو الحسن و ابو محمد . همچنين از دبيران اين دستگاه بودند ، ابو عبد اللّه بن ابى الخصال و برادرانش ابو محمد عبد المجيد بن عبدون وزير سابق بنى الافطس « 1 » و ابو جعفر احمد بن محمد بن عطيته القضاعى كه بعد از يوسف بن تاشفين به خدمت پسرش على بن يوسف درآمد . سپس چنان كه خواهيم گفت به عبد المؤمن پيوست . « 2 »
برگزيدهترين و گرامىترين اينان در نزد على بن يوسف ابو عبد اللّه بن ابى - الخصال متوفى به سال 540 ه بود . ابو عبد اللّه از اعاظم علما و كتاب و بلغاى زمان بود .
اجتماع اين گروه از اعلام بلاغت در دربار مرابطى نشانهاى است از كاخهاى امراى طوايف در اندلس كه همواره جمعى از اقطاب دبيران و اديبان در ميان وزراى ايشان جاى داشتند و مورد حمايت بودند .
على بن يوسف در اواخر دوران خود اسحاق بن ينتان بن عمر بن ينتان را به وزارت برگزيد . اسحاق به هجده سالگى نرسيده بود ولى هوشيار و با اراده بود .
على از او در شگفت شد . نخست امور مظالم و شكايات را به او سپرد . اسحاق در اين منصب براعت و كياست خود آشكار كرد . مردم از وجود او منتفع شدند و او را دوست مىداشتند . چنان كه در اين روايت وصف شده « همانند كاهنى بود كه اخبار
هامش
( 1 ) . المراكشى ، المعجب ، ص 96 . ابن الخطيب ، الاحاطه ، ( 1956 ) ج 1 / ص 529 .
( 2 ) . ابن الخطيب ، الاحاطه ( 1956 ) ج 1 ص 270