8 - در وجوب جهاد با كسى كه سنت را تباه سازد و فرايض را منع كند . 9 - در وجوب جهاد با ايشان به سبب ارتكاب منكرات و فجور و لجاج در پذيرفتن امر به معروف . 10 - در وجوب جهاد با ايشان به سبب عناد ايشان و فساد كردنشان در زمين . « 1 »
ابن تومرت در خلال اين مباحث ، احاديث و آيات قرآنى مىآورد و به نوعى خاص آنان را كه مجسمين كافر مىخواند ، در مسئله لثام ( دهانبند ، نقاب ) مورد حمله قرار مىدهد . و در اين باب به زنان تشبيهشان مىكند . زيرا مردانشان صورت خود را به لثام و نقاب مىپوشند و زنانشان خود را به مردان شبيه مىكنند و برهنهسر ظاهر مىشوند و لثام و نقاب نمىپوشند . ابن تومرت هم لثام مردان و هم سر برهنگى زنان را حرام مىداند و كسى را كه مرتكب آن شود لعنت مىكند . و اين بر وفق حديثى است كه از ابن عباس روايت شده و نص حديث اين است كه « رسول خدا ( ص ) لعنت كرد زنانى را كه خود را بمردان شبيه مىسازند و مردانى را كه خود را به زنان شبيه مىسازند . همه مشمول اين لعنتاند . » « 2 »
البته اين بىانصافى است كه مرابطين را به سبب بستن لثام مشمول چنين حديثى سازيم و بگوييم كه مستوجب لعنتاند . زيرا اين لثام چيزى است سنتى و سالهاى سال پيش از اين در اين قبيله رواج داشته و ارتباطى به دين ندارد . حتى در باب سابقه آن اقوال و روايات مختلف آمده است . مثلا بعضى مىگويند كه در لمتونه - قبيلهء مرابطين - در عروسيهايشان نوعى خاص از حجاب معمول بود . بعضى مىگويند :
اتفاق افتاد كه در يكى از جنگهايشان زنانشان درحالىكه روى خود را پوشيده بودند همراه آنان مىجنگيدند و دشمن آنان را در شمار مردان مىپنداشت . بعضى مىگويند مردان صورت خود را مىپوشيدند تا اگر مرتكب قتل شدند شناخته نشوند و از دادن خونبها بگريزند . ولى آنچه پذيرفتنى است اين است كه براى حفظ خود از طوفانهاى شن در صحرا و نيز براى نگهداشتن صورت خود از آسيب گرما و سرما در آن سرزمين بستن لثام امرى ضرورى است و اين عادت هنوز در ميان بعضى قبايل موريتانى و
هامش
( 1 ) . همانجا ؛ ص 261 - 266 .
( 2 ) . همانجا ، ص 264 .