دارند چون دم گاو . دوم آنكه با آن تازيانه مردم مىزنند و شكنجه مىكنند . سوم آنكه سرزنانشان چون كوهان شتر است ، يعنى موهاى خود را روى سرشان جمع مىكنند . چهارم آنكه ، پوشيدهاند ولى عريانند . پنجم آنكه از حق و عدالت روى گردانند . ششم آنكه به ديگران مايلاند . هفتم آنكه در خشم صبح مىكنند و هشتم آنكه در لعنت روز به پايان مىآورند . اينهاست علامات ايشان . همه علاماتشان بيست چيز است كه پيش از به وجود آمدن ايشان رسول خدا از همهء آنها خبر داده است .
اكنون بر وفق آنچه رسول خدا خبر داده ، آشكار شده است » . « 1 »
ابن تومرت براى اثبات صحت اين روايات به ايراد احاديثى از عمر بن الخطاب و ابو هريره مىپردازد . در آن احاديث آمده است كه آن علامات ، علامات قيامت است و احاديثى ديگر مىآورد كه رسول خدا صاحبان اين علامات را لعنت كرد و آنان را به خشم و غضب خداوند و آتش عذاب خود وعده داده است . « 2 »
ابن تومرت از اين پس به ذكر مثالب و عيوب مرابطين و تحريم اطاعت از ايشان و تحريض مردم به جهاد با ايشان مىپردازد و آن را در چند باب و تحت اين عناوين ترتيب مىدهد :
1 - در منكرات و مالياتهايى كه وضع كردند و فرو غلطيدن ايشان در حرام .
حرام مىخورند و حرام مىآشامند و در حرام روز را به شب و شب را به روز مى - آورند . و عقيدهء ايشان به تجسيم و كفرشان بزرگتر از اينهاست . 2 - در تحريم يارى كردن ايشان بر ظلمشان و راست شمردن دروغى كه مىگويند . 3 - در شناخت پيروانشان كه ايشان را در ظلمى كه مىكنند يارى مىنمايند و دروغشان را تصديق مىكنند و بيان افعال ايشان . 4 - در وجوب مخالفت با ايشان و تحريم اقتداء به ايشان و تشبه به ايشان و افزودن به سياهى لشكرشان و دوست داشتنشان . 5 - در وجوب دشمنى با ايشان به سبب سخن باطلى كه مىگويند و ستمى كه مرتكب مىشوند . 6 - در تحريم اطاعت و پيروى از افعالشان . 7 - در وجوب جهاد با ايشان به سبب كفرشان و اعتقادشان به تجسيم و انكار حق و حلال شمردن خون و اموال و اعراض مسلمانان
هامش
( 1 ) . همانجا ، ص 258 و 259 .
( 2 ) . همانجا ، ص 261 و 261 .