« خداوند تعالى او را برگزيد و معانى هدايت در او به وديعت نهاد و او را وعده داد كه بار ديگر امور معكوس شده به قاعدهء اول باز گرداند و آن بنا به نيروى او ويران سازد تا به اذن خداوند بر پايهء حق استوارش سازد . تا كارها براساس هدايت منتظم شود و بر منهاج تقوى و پرهيزگارى استقامت يابد و باطل از بن برافتد و با انهدام آن فروعش نيز منهدم گردد و درخت تناور حق بر روى ريشههاى خود برپاى ايستد و با ثبات آن شاخههايش نيز ثابت بمانند . علم از معادن علم بيرون آيد و پرتو او همهء جهان را روشن سازد . و جهان به وسيله او پر از عدل گردد و حال آنكه پيش از او پر از جور شده بود . . . اينهاست آنچه خدا به مهدى وعده داده و وعدهء حق خلاف نپذيرد » . « 1 »
آنگاه براى پيروان خود كه بايد دعوت او را به جاى دعوت مهدى موعود بدون چون و چرا بپذيرند ، چنين توصيه مىكند :
« پس علم به مهدى واجب است و شنيدن فرمان و فرمانبردارى او واجب است .
اتباع و اقتداء به افعال او واجب است ، ايمان به او و تصديق او بر همگان واجب است ، تسليم به او واجب است ، راضى بودن به حكم او واجب است ، انقياد در برابر هرچه مقرر مىدارد واجب است ، رجوع به علم او واجب است ، رهسپار راه او شدن واجب است . چنگ زدن به فرمان او محتوم است . رفع امور بهطور كلى به او لازم است » .
ابن تومرت سپس چنين مىافزايد : « سنت مهدى سنت خدا و رسول اوست .
امر او امر خدا و رسول اوست . اطاعت او اطاعت خدا و رسول اوست . انقياد در برابر او انقياد در برابر خدا و رسول اوست . موافقت با او موافقت با خدا و رسول اوست . تعظيم حرمات او تعظيم حرمات خدا و رسول اوست . او از همه به خدا آگاهتر است و از همه به خدا نزديكتر است . به وجود او آسمانها و زمين برپاى است . تاريكيها به دو روشن شود و اباطيل به دو افشاء گردد و معارف به دو آشكار شود . رسيدن به سعادت در موافقت با اوست و دست يافتن به بركات در اطاعت او » . « 2 »
هامش
( 1 ) . همانجا ، ص 249 - 251 .
( 2 ) . همانجا ، ص 252 .