سانچوى اول و اردونيوى كريه همچنين رفتار او با گارسيا پادشاه ناوار ناپسند بود .
او گاه با اين يك بر ضد آن ديگر پيمان دوستى مىبست و گاه آن يك را بر ضد اين ديگر تحريك مىنمود . اين اعمال هرچند با مقتضيات سياسى جور باشند ولى با حكم اخلاق منافات دارند . البته يكى از مفاخر او اين بود كه هرگز با مسلمانان پيمان دوستى نبسته است و با دشمنان دين و وطنش مصالحه نكرده است ، اما از آغاز استقلال قشتاله كه ممكن است بگوييم از نيمهء قرن دهم ميلادى ، مىبينيم كه كنت حتى در برابر ملوك ليون هم سر تعظيم فرود نياورده است . » « 5 »
چون ممالك مسيحى آن روزگار و مقدم بر همهء مملكت ليون خود گرفتار حوادث داخلى بودند ، مجال تجاوز به بلاد اسلامى را نداشتند ، ازاينرو چندى در مرزها آرامش برقرار بود .
ملوك و امراى مسيحى متوجه بهبود روابط خود با دربار قرطبه شدند . پىدرپى هيئتهايى براى ديدار و گفتگو به قرطبه نزد حكم مىآمدند و از او خواستار مصالحه بودند .
يكى از بزرگان مسيحى كه خود به قرطبه آمد امير جليقيه و ديگر راهبه البيره سرپرست تختشاهى ليون بود ، و ما شرح اين ديدارها را به تفصيل در جاى خود بيان كرديم .
چون حكم المستنصر درگذشت و مسلمانان چندى سرگرم امور داخلى خود شدند ، مسيحيان يقين كردند كه اكنون آن فرصت طلايى بهدست آمده و بايد اراضى اسلامى را مورد حمله قرارداد . پس مردم قشتاله به مرزهاى اسلامى حمله كردند و به سوى جنوب پيش راندند و در همهجا دست به كشتار و تاراج زدند . محمد بن ابى عامر براى دفع تجاوزشان به پاخاست و در اوايل سال 977 م / 366 ه به غزاى قشتاله رفت . پس از چندى باز به آن ديار لشكر كشيد و سال بعد شهر شلمنقه را تصرف كرد . از اين هنگام سلسله جنگها متوالى شد ، جنگهايى كه برپاكنندهء آنها المنصور محمد بن ابى عامر بود . جنگ با ممالك مسيحى در سراسر زندگى فرمانروايى محمد بن ابى عامر ادامه داشت و ما اخبار آن را بيان نموديم .
در اينجا لازم است به موضوع اقدام راميروى سوم پادشاه ليون به يارى غالب الناصرى بر ضد محمد بن ابى عامر نيز اشاره كنيم . چون محمد بن ابى عامر براى
هامش
( 5 ) .. 163 . p . II . T . dibi : etneufaL otsedoM