محلى خود تلاش مىكردند . يكبار در عهد اردونيوى دوم - در اوايل قرن دهم - شورش كردند . اردونيو بر سرشان لشكر برد و به فرمانشان درآورد و بسيارى از ايشان را گرفت و اعدام كرد ، باقى نيز سر به اطاعت نهادند . مردم قشتاله زير فرمان يك رئيس محلى كه مقر آن شهر برغش بود از استقلال گونهاى محدود برخوردار بودند . اين رئيس خود فرمانبردار پادشاه ليون بود . ولى اين نظام اهانتآور مورد پسند كنتهاى قشتاله نبود ، ازاينرو همواره در صدد يافتن فرصتى براى عصيان و به دست آوردن استقلال از دست رفتهء خود بودند .
اين فرصت پديد آمد و قشتاله رهبر جنبش آزادسازى خود را در شخص كنت فرنان گونثالث ( در روايات اسلامى فران غنصالس ) يافت ، مردى كه زندگىاش موضوع شعر حماسى و داستانهاى اسپانيايى در قرون وسطى گرديد . كنت ياران و قواى خود گردآورد و به راميروى دوم پسر اردونيو پادشاه ليون اعلان جنگ داد . راميرو در اين هنگام در اوج قدرت خود بود و تازه در نبرد خندق بر مسلمانان پيروز شده بود .
راميرو براى شكست كنت رنج زيادى تحمل نكرد . در نخستين برخورد نيروهاى او را پراكنده ساخت و خودش را اسير كرد و به ليون برد و به زندان تاريك افگند و بهجاى او آسور فرناندز كنت مونزون را به حكومت قشتاله فرستاد . پس از آن پسر خود سانچو را به امارت قشتاله فرستاد و توصيه كرد كه با قشتاليان به مدارا رفتار كند و در حق ايشان نيكى روادارد . ولى آتش ميهنپرستى قشتاليان خاموش نشد و همچنان با امير اسير خود دل يكى مىداشتند و به عصيان و شورش و جنگ ادامه مىدادند تا عاقبت لشكرى بياراستند و عازم ليون شدند . راميرو از عاقبت كار بترسيد و امير اسير فرنان گونثالث را از زندان آزاد كرد ، ولى به چند شرط : يكى آنكه سوگند بخورد كه در زير فرمان پادشاه ليون خواهد ماند و از همهء املاك خود چشم بپوشد و دختر خود اوراكا را به ازدواج اردونيو پسر بزرگ راميرو درآورد . فرنان گونثالث به ناچار همهء اين شرايط را قبول كرد . و مردم قشتاله همچنان كينهء پادشاه ليون در دل نهان مىداشتند و به امير خود دلبسته مىبودند . راميرو با اين عمل خود يارى زعماى قشتاله را در دفاع از بلاد از دست بداد . مسلمانان در خلال اين احوال چندبار به ليون حمله كردند و دست به تاراج و كشتار زدند . الناصر مدينهء سالم شهر مرزى ميان اراضى قشتاله و اراضى اسلامى را در سال 946 م تجديد بنا كرد و از جهت دفاعى در آن استحكاماتى به وجود آورد .
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 585
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٥٨٥