همانند صفحهء سياهى نمودار ماند « 16 » .
در اين هنگام اوضاع در ليون پريشان شد . راميروى سوم به سبب شكستها و هزيمتهاى پىدرپىاش اعتبار خود را از دست داده بود و چون همواره درصدد بسط قدرت حكومت استبدادى خويش بود ، مردم به خشم آمده بودند و قصد انتقامجويى داشتند . طولى نكشيد كه در جليقيه مهمترين ولايات او آتش انقلاب فروزان شد و اشراف آن نواحى خواستار خلع پادشاه خود شدند . اينان مىخواستند پسر عمش برمودو ( يا برمند ) را به جايش بنشانند . در اكتبر سال 982 م برمودو تاج پادشاهى ليون را در شهر شنتياقب بر سرنهاد . راميرو لشكر به جنگ او برد و در شهر بورتليا داريناس در حدود ليون و جليقيه نبرد درگرفت . برمودو بازگشت و بار ديگر لشكر گردآورد و به جنگ راميرو شتافت . اينبار او را شكست داد و در ماه مارس سال 984 م بر شهر ليون مستولى گرديد . راميرو به شهر استرقه پناه برد و از المنصور بن ابى عامر يارى خواست و گفت كه به فرمان او گردن خواهد نهاد ، ولى پس از چند ماهى بمرد . مادرش كوشيد به يارى ابن ابى عامر بهجاى پسر فرمان راند ، ولى ابن ابى عامر گوش به حرفش نداد . از سوى ديگر برمودو دريافت كه نمىتواند در برابر تعرض اشراف مقاومت كند و به پادشاهى خود ادامه دهد مگر آنكه المنصور محمد بن ابى عامر پشتيبان او باشد . اين بود كه نزد او كس فرستاد و اظهار فرمانبردارى نمود . ابن ابى عامر بپذيرفت و با فرستادن لشكرى ، به ياريش برخاست . برمودو توانست مخالفان خويش را در نواحى مختلف مملكت به فرمان درآورد . از آن پس در مملكت ليون يك پادگان بزرگ از سپاهيان مسلمين استقرار يافت .
بدينگونه ليون شهر مسيحى اسپانيا براى نخستين بار به صورت يكى از ولايات تابع حكومت قرطبه درآمد و بدان جزيه پرداخت . اين اولين ثمرهء سياست منظم جنگى المنصور محمد بن ابى عامر بود .
محمد بن ابى عامر از اين پس رهسپار شمالشرقى اندلس گرديد و لشكرى عظيم براى نبردى مهم بسيج كرد . اقدام به اين جنگ تا آن زمان در خاطر هيچ يك از امراى اندلس خطور نكرده بود . در ماه ذو الحجهء سال 374 ه / ماه مه 985 م با نيروى خود از قرطبه
هامش
( 16 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، ج 2 / ص 301 . ابن الخطيب ، اعمال الاعلام ، ص 65 .