سرازير شده بودند و تخت فرمانروايى روم را درهم كوبيدند . اساطير قديم مىگويد كه آنها از اسكانديناوى آمده بودند و اين روايتى است كه بيشتر قرائن و شواهد آن را تأييد مىكنند . تاسيتوس مىگويد كه گوتها از آغاز ظهور مسيحيت تا اواخر قرن دوم در سواحل جنوبى بالتيك مىزيستند و قبايل عديدهاى از واندالها در سواحل رود او در سكونت داشتند . ازاينرو ، ميان گوتها و واندالها در دين و عادات و اخلاق و سنن شباهتهايى است و اين امر دليل براين است كه آنها در اصل به يك ملت يا يك امت بزرگ بازمىگردند .
در عهد امپراتور الكساندر سوروس ( 222 - 235 م ) طلايههاى مهاجمان گوت در ولايت داسيا « 2 » از متصرفات روم نمودار شد و بعضى از شهرها مورد حمله واقع گرديد ، اين هجوم دوم آنان بود و در اين هنگام در اقليم اوكراين استقرار يافتند . در زمان امپراتور ديسيوس از رود دانوب گذشتند و ولايت رومى مزيا « 3 » را ويران ساختند ، سپس به قلب بالكان پيشروى كردند . ديسيوس در سال 250 م به نبردشان لشكر برد ، ولى از آنان شكست خورد و لشكرش پراكنده گرديد . گوتها به يونان راندند و در آنجا كشتار و تاراج بسيار كردند و ويرانيها به بار آوردند . قتل و غارتشان پايان نيافت مگر آنگاه كه امپراتور قسطنطين بزرگ به جنگشان برخاست و از تجاوزشان بازداشت . ميان قسطنطين و گوتها چند بار جنگ افتاد تا عاقبت ايشان را منهزم ساخت و تا اقصاى داسيا بازپس راند و شرايط سخت خود را بر آنان تحميل نمود . در سال 369 م والنس قيصر قسطنطينيه به جنگ گوتها لشكر برد و آنان را شكست داد و در سال 375 هونها از سوى مشرق بر ايشان تاختند و تارومارشان نمودند . گوتها پس از اين شكست به كرانههاى دانوب گريختند و از امپراتور يارى طلبيدند و به فرمان او درآمدند .
امپراتور نيز اجابت كرد . گوتها مدتى در ولايت تراكيه استقرار يافتند ، ولى به سبب بدرفتارى و ستمكارى حكام رومى بارها شورش كردند « 4 » .
در عهد امپراتور هونوريوس گوتها شورشى عظيم برپا كردند كه تأثيرى ديرپا و بسزا داشت . سردارشان در اين قيام آلاريك نام داشت . آنان تراكيه و يونان را
هامش
( 2 ) . داسيا در مشرق حوضهء دانوب بود ، آنجا كه امروز رومانى و مجارستان است .
( 3 ) . مزيا در مركز بالكان واقع بود ، آنجا كه امروز بلغارستان است .
( 4 ) .. VXX VIX , X . pahc , dibi , nobbiG