ويران نمودند ، سپس به ايتاليا رفتند و شهر رم را در سال 410 م گشودند و غارت كردند .
پيشوايشان آلاريك در همين سال درگذشت و آنها به سوى شمال عقب نشستند . پس با امپراتور پيمان صلح بستند و به سپاه او پيوستند و به سركوبى انقلابات محلى در غاليا يا غاليس « 5 » ( در جنوب فرانسه و شمال اسپانيا ) پرداختند ، سپس در نواحى مركزى و جنوبى فرانسه ميان دو رود لوار و گارون استقرار يافتند و تولوز ( تولوشه ) را پايتخت كشور خود ساختند . امپراتور نيز منشور امارت آن ناحيه را به پادشاهشان واليا ارزانى داشت . بدين طريق مملكت گوت تابع دولت روم گرديد . گوتها روميان را در نبرد با واندلها و آلامانها و سوابىها « 6 » يارى كردند . مخصوصا پادشاهشان تئودوريك اول پسر آلاريك در شكست آتيلا و اقوام وحشى هون ، در نبرد شالون به سال 451 م سهم بسزايى داشت . سپس جانشين و برادرش تئودوريك دوم به اسپانيا لشكر كشيد تا آنجا را از واندالها و سوابىها كه بر آن ديار غلبه يافته بودند بستاند . البته با روميان چنان شرط كرد كه هرچه از آن بلاد مىگشايد از آن او باشد و پس از او از آن پسرش .
تئودوريك دوم با واندالها و سوابىها نبرد كرد و آنان را در سال 456 م منهزم ساخت و اسپانيا را جز ناحيهء شمال غربى آن يعنى گاليثيا ( جليقيه ) كه واندالها به آن اتكاء داشتند فتح كرد . هنوز قرن پنجم به پايان نيامده بود كه گوتها همهء شبه جزيره را تصرف كردند و قلمروشان از رود لوار تا ساحل جنوبى اسپانيا بسط يافت ، ولى چند سالى نپاييد كه فرنگان از شمال به جنگ برخاستند و از فرانسه بيرونشان كردند ، از آن پس گوتها در اسپانيا سكونت گزيدند و طليطله را پايتخت خويش ساختند و براى كشور نوپاى خويش قوانين و نظاماتى وضع كردند كه خود از روح تمدن و نظامات روم مايه گرفته بود . گوتها همچنين از اواخر قرن چهارم - همانند واندالها و غير ايشان از شعوب بربرى كه ميراث روم را ميان خود تقسيم كرده بودند - به مسيحيت گرويدند . گوتها قريب به دويست سال بر اسپانيا فرمان مىراندند تا آنگاه كه مسلمانان اسپانيا را فتح كردند « 7 » .
هامش
( 5 ) . ابن اثير غاليا و غاليس خوانده و البكرى بلاد غاليش كه تلفظ رومى آن استeluaG aL.
( 6 ) . ابن خلدون ، الندلس و آلابيون و الشوابيون ج 2 / ص 235 .
( 7 ) . مورخان مسلمان از تاريخ اسپانيا پيش از فتح اسلامى روايات پيچيده و خرافى نقل كردهاند .