پايبند به اسلام بود به كليسا مىرفت . سپس از خانهء پدرى گريخت و برادرش همهجا به دنبال او گشت و نيافتش . پس از چندى به خانه بازگشت و برادر را گفت كه مسيحى شده است . تهديد و تنبيه برادر سودى نبخشيد . عاقبت او را به نزد قاضى برد و گفت كه خواهر نادانش گمراه شده و به مسيحيت گرويده است و به پيامبر اسلام و دين او دشنام مىدهد . فلورا نيز اعتراف كرد كه از كودكى مسيحى بوده و اكنون نيز دين خود را نگه خواهد داشت . فلورا با اين اعتراف در زمرهء مرتدان درمىآمد و قتلش واجب مىشد . قاضى مقرر داشت كه او را بزنند بدين اميد كه به راه صواب بازگردد . دختر ضربههاى تازيانه را تحمل كرد . آنگاه او را كه سخت ناتوان شده بود به خانهاش بازگردانيدند . فلورا چند روز صبر كرد ، چون شفا يافت شبى از خانه گريخت و بىآنكه بداند به كجا مىرود برفت تا به خانهء شخصى مسيحى پناه برد .
اين خانه در « مرتوش » غربى بود . ظاهرا اولوخيو او را در اين خانه ديده بود و فريفتهء جمال و پارسايى او شده بود و به او عشقى آسمانى و عميق يافته بود .
فلورا پس از چندى با آنكه خطر روياروى او بود به قرطبه بازگرديد و خود را براى كشته شدن در راه دين خويش آماده كرده بود . فلورا به كليساى سن اثيسكولو پناه برد . دوشيزهء ديگرى نيز به نام ماريا به همين كليسا پناه برده بود . ماريا دختر مردى مسيحى از مردم لبله بود و مادرش زن مسلمانى مسيحىشده . ماريا در دير به آداب دينى تربيت شده بود . برادر بزرگش هم در دير پرورش يافته بود . ماريا چون برادرش درگذشت سخت غمگين شد و به قصد فداكردن جان خود در راه دين خويش به قرطبه آمد و به همان كليسايى كه فلورا در آنجا بود پناه برد . آن دو دوشيزه تصميم خود را گرفتند و هردو به سراى قاضى رفتند . فلورا به قاضى گفت كه او دختر مردى مسلمان است ، ولى مسيحى شده و به مسيحيت معتقد است و اعتراف مىكند كه مسيح خداى بر حق است و محمد [ ص ] بر باطل است . . . الخ . ماريا نيز از اعماق قلب خود تأكيد كرد كه عيسى آفريدگار حقيقى است و اسلام دين شيطان است . قاضى حكم به زندانى شدنشان نمود . قضا را اولوخيو هم در آن زندان بود . به موعظهء دو دختر پرداخت و آنان را به شهادتطلبى در راه مسيحيت دعوت كرد .
قاضى كوشيد آن دو دختر را اندرز دهد ، ولى آن دو همچنان بر سر حرف خود باقى ماندند و زبان از طعن و سب بازنداشتند . عاقبت قاضى حكم به اعدامشان داد . اين
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 292
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٩٢