او رسالتهاى پروردگارش را نيك بگزارد و امت خود را نيكخواهى كرد و آن وظيفه كه بر عهده داشت به انجام رسانيد . شما را به ترس از خدا سفارش مىكنم زيرا سفارش به ترس از خدا بندگان را بهترين سفارشهاست كه به خشنودى او نزديكتر است و بهترين چيزى است سرانجام كارها را . شما به ترس از خدا مأمور شدهايد و براى آن آفريده شدهايد . پس از خداى بترسيد نه براى آنكه نام نيك شما بر زبانها افتد يا ترس شما براى پوزش خواستن باشد از خطايى كه كردهايد . زيرا خداوند شما را بيهوده نيافريده و همچنان رها نكرده است . اعمال شما را محاسبه مىكند و مدت عمرتان را معين كرده و كارهاى نيك و بدتان را نوشته است پس مبادا دنيا بفريبدتان كه دنيا فريبنده است و هر كه فريب آن خورد گول و نادان است و سرانجامش فنا و نيستى است . از خدا آن پروردگار خود و شما ، مىخواهم كه ما و شما را روزى دهد خشيت سعيدان را و مقام و منزلت شهيدان را و همدلى و دوستى پيامبران را . جز اين نيست كه ما به او زندهايم و به سوى او بازمىگرديم .
( 1 ) ابو زكريا گويد كه على ( ع ) در خطبهاى چنين مىگفت :
سپاس و ستايش خداى را . مىستاييمش و منزهش مىداريم و به عظمت يادش مىكنيم آن سان كه سزاى عظمت اوست . عظمتش را به بزرگى ياد مىكنيم به سبب جلالت ذات او . مىستاييمش به يكتايى و خلوص و سپاسش مىداريم در برابر نيكىهايش در حق ما ستايندگان و ثناگويانش . از او آمرزش مىخواهيم تا خطاهاى ما ببخشايد و بخشايش او را مىطلبيم به سبب سنگينى بار گناهانمان . به خدا ايمان مىآوريم از روى يقين و از او راهنمايى مىخواهيم ، آن رهنمود كه ما را از هر گناه در امان نگاه دارد و از هر خطا برهاند . پناه مىبريم به خدا از گرفتار آمدن در تنگناهاى طريق پس از آنكه به راه گشاده قدم نهادهايم . و اين گرفتار آمدن بدان سبب است كه نشانههاى روشن راه هدايت را از دست نهاده باشيم و جامهء ضلالت بر تن كرده باشيم و شهادت مىدهيم بىهيچ شك و ترديدى در برابر يقين خالصانه كه خداى تعالى يكتاست ، به وعدهء خويش وفا مىكند ، پيمانش استوار است ، گفتارش راست است ، او را در كار انبازى نيست و به خوارى نيفتد كه نيازش به ياورى باشد . بزرگش مىداريم آن سان كه در خور بزرگ داشتن اوست . خدايى جز او نيست پيروزمند و داناست . و شهادت مىدهيم كه محمد ( ص ) از سوى او مبعوث شده و حامل وحى اوست و پيامبر اوست و به نور او روشنايى يافته . او را به رسالت فرستاد ، اجابتكننده ، اندرز دهنده ، ادبكننده و پرهيزكار . با چراغهاى چون شهابها و با فروغى تابناك . محوكننده و زداينده آيينهاى باطل آن بيهودهگويان ، در آن جامعه كه تاريكى كفر آن را در خود پيچيده بود . پس پردهء تاريكى به نيروى آيات واضح و روشن خود بردريد و پندگيرندگان را به آيات محكمات و
الغارات ( فارسي ) — صفحة 57
مساهمون: إبراهيم بن محمد الثقفي الكوفي
ص٥٧