12 - عدم تفسير روايات با آراء باطله : مبادا روايات شريفه را با آراء باطله و معانى فاسده ، معنى و ترجمه نمايد در روايات تصرّفات خشك و بىمعنى نكند آن چنان كه در عصر ما معمول شده است به خداوند متعال پناه مىبرم از چنين دخالتهاى بى جا و نامفهوم .
13 - عدم إفتاء : در صورتى كه اهل فتوى نباشد و مبانى و اصول احكام در دست او نباشد مبادرت به اصرار فتوى ننمايد در اين مقام كفايت مىكند سخن سيّد اجل اورع ، ازهد ، اسعد ، پيشواى عارفان و چراغ پارسايان ابو القاسم رضى الدين سيّد بن طاووس ( م 664 ه ق ) و خداوند در ملاء اعلى جايگاه او را بالاتر نمايد آن مرحوم در اين باره سخنى دارند جائى كه مىفرمايد : « من مصلحت و سلامت دين و دنياى خدا را در اين امر ديدم كه از فتوى دادن در احكام شرعيّه فارغ و آسوده باشم به علّت آن اختلافاتى كه در روايت بين فقهاى اصحاب ما وجود دارد به ويژه در آن تكاليف فعلى كه جريان دارد كلام خداى عزّ و جلّ را شنيدم جائى كه از عزيزترين آفريدههاى خود محمّد صلّى الله عليه و آله سخن مىگويد و مىفرمايد : اگر برخى از گفتارها را به ما نسبت مىداد هرآينه با قدرت دست او را مىگرفتيم » و آيات ديگرى در همين رديف . . . پس اگر كتابى در فقه مىنوشتم كه بعد از درگذشتم مورد عمل قرار مىگرفت نقض ورع از فتوى و نوعى دخول در آيهء مشار اليها قرار مىگرفت چون خداوند متعال وقتى پيامبر عزيز و اعلم خود را مورد تهديد قرار مىدهد پس حال و احوال من چگونه مىشد ؟ در صورتى كه فتوى مىدادم يا كتابى به خطاء و غلط در فقه تصنيف مىنمودم در آن روزى كه در پيشگاه الهى حاضر مىشدم چگونه پاسخ مىدادم ؟
14 - حفظ حرمت مقام أنبياء ( ص ) : از نصايح قابل توجّه آن است كه سخن و مطلبى را بازگو نكند كه موجب نقض مقام انبياء عظام و أوصياء كرام باشد جائى كه مىخواهد مقامات ائمّه و پيشوايان معصوم ( عليهم السلام ) را بالا ببرد
مقصود آن است كه گوينده يا مادح اهل بيت ( ع ) آگاه به حدود و مرزها باشد در جايگاه تعريف ائمّه ( ع ) مقام و مرتبت آنان را آن قدر بالا و متقابلا مقامات انبياء ( ص ) را آنچنان پائين نياورد تا شأن پيشوايان ( ع ) را بيشتر نمايد اين امر خلاف مصلحت واقعى است و هر كدام داراى مقامات و عناوين ويژه هستند و اوصاف و خصوصيّات آنان تعبّدى است و نمىتوان آنچه را كه دل ما مىخواهد به آنان نسبت دهيم يا آنچه را مىخواهيم از آنان سلب نمائيم بلكه هر چه خداوند متعال در لسان وحى يا در كلام نبى به آنان نسبت داده است در همان حدّ گام برداريم و تجاوز از آن حدّ ، گناه و معصيت بزرگ است .
تسمية من قتل مع الحسين ( ع ) لفضيل الاسدى الكوفي / إبصار العين في أنصار الحسين ( ع ) للشيخ محمد السماوي / نفثة المصدور فيما يتجدّد به حزن يوم العاشور لشيخ عبّاس قمّى ) ( سه مقتل گويا در حماسهء عاشورا ) ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٣٠١