امام علىّ بن الحسين ( ع ) در نامهاى كه به زهرى نگاشته است پس از آنكه او را از اعانت و كمك به ستمگران بر حذر داشته است يادآور شده است مبادا تو پل و وسيلهء فراهم ساختن حوائج آنان گردى و ترا وسيلهء مظالم خود قرار دهند و تو نردبان صعود به اهداف و مقاصد آنان گردى و عامل دعوت به ضلالت و گمراهى آنان شوى به وسيلهء تو شك و ترديدى در حقّ علماء وارد سازند و دلهاى جهّال و نادانان را به وسيله تو به سوى خود جلب كنند به حدّى كه وزراى مخصوص و قوىترين اعوان انصار آنان كارهائى را كه تو انجام دادهاى انجام ندهند در مقابل به اندازهاى از تو گرفتهاند كمترين چيزى را كه امكان داشت به تو بدهند تو ناظر نفس خود باش چون نفس تو غير از تو ناظر ديگرى ندارد و از آن حساب بكش حساب فردى كه خود مسئول حسابرسى از حساب و كتاب مىباشد .
9 - عدم اغراء نادانان : از ديگر نصايح آن است كه هرگز جاهلان و نادانان و گناهكاران را جرى نسازد و چيزى نگويد كه آنان را در اعمال خود جرى سازد چون فقيه كامل آن است كه مردم را از رحمت خدا نااميد نسازد و هرگز از روح و آسايش الهى مأيوس ننمايد و از طرفى از مكر و غضب الهى نيز ايمن و آسوده نسازد بلكه در يك حالت توازن و تعادل روحى نگه دارد
10 - كوچك نشمردن معاصى : لازم است هرگز معاصى و گناهان را پيش چشم مردم كوچك نشمرد در وصاياى پيامبر خدا ( ص ) به ابن مسعود آمده است : « هرگز گناهى را كوچك مشمار و از كبائر نيز اجتناب ورز چون بنده وقتى به گناهان خود در روز قيامت مىنگرد چشمان او خون و چرك از خود سرازير مىكند خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد : « و در روز قيامت انسان هر چيزى را كه انجام داده است در پيش خود حاضر مىبيند و دوست دارد كه بين او و اعمال او فاصله دورى وجود مىداشت » « 1 » .
از امام صادق ( ع ) روايت شده است . « از كوچكهاى گناهان حذر كنيد كه آنها مورد آمرزش قرار نمىگيرند گفته شد كوچكهاى گناهان چيست ؟ فرمود آن است كه فردى گناه مىكند و مىگويد : خوشا به سعادتم كه اگر گناهم همين يكى بود دردى نداشتم »
و باز از آن بزرگوار است هنگامى « كه جمعى در معصيت خدا گرفتار شدند اگر سواره باشند از سواركاران ابليس هستند و اگر پياده باشند از پيادگان او مىباشند . »
11 - تفسير به رأى : مبادا آيات الهى را با رأى و نظر خويش تفسير نمايد چون به صورت روايت صحيحه از پيامبر خدا ( ص ) و از پيشوايان قائم مقام او كه درود خداوند به همهء آنان باد ! وارد شده است كه تفسير قرآن مجيد جز با اثر صحيح و نصّ صريح نمىتوان تفسير نمود ابن عبّاس روايت نموده است « هر آن كس كه در مورد قرآن بدون علم و دانش لازم ، سخن بگويد پس جايگاه او از آتش پر خواهد شد » و عامّه از رسول خدا ( ص ) روايت نمودهاند : « هر كس كه قرآن را با رأى خود تفسير نمايد اگر به حقيقت هم رسيده باشد ، باز خطا نموده است » .
هامش
( 1 ) - آل عمران آيه 30 .