سلام و درود بر تو باد اى عابس بن ابى شبيب شاكرى ! گواهى مىدهم تو به همان راهى رفتى كه اصحاب بدر و مجاهدان راه خدا آن راه را طى نموده بودند
روايتى از رسول خدا ( ص ) :
از محمد بن اسحاق روايت شده است كه گويد : عاصم بن عمرو بن فتاده روايت نمود كه عوف بن حارث كه نوجوان سپيد رويى بود و به او ابن عفراء هم مىگفتند روزى به پيامبر خدا ( ص ) عرض كرد يا رسول اللّه ! چه چيزى خداوند را از بندهاش خوشنود مىسازد ؟ فرمود : آنكه بندهاى با تن برهنه و بدون زره به جنگ با دشمن خدا دست يازد پس عوف زرهى كه بر تن داشت بيرون كرد و آن را دور افكند سپس شمشير خود را برداشت و با دشمن به جنگ و ستيز پرداخت چنان جنگيد تا آنكه در راه خدا به فيض شهادت نائل آمد « 1 » كه رحمت و رضوان خدا بر او باد !
3 - شوذب : يكى ديگر از ياران ابا عبد الله الحسين ( ع ) شوذب بود او مهمان يا همپيمان با عابس بود ولى غلام يا بردهء وى نبود و شايد مقام او بالاتر از مقام عابس بوده باشد چون در حق او گفتهاند : « او يكى از پيشتازان و پيشوايان شيعه بود و در كتاب بصائر آمده است : شوذب يكى از رجال شيعه و بزرگان آنان بود و يكى از شجاعان نامدار به حساب مىآمد او حافظ حديث و حامل آن بود و از محضر امير المؤمنين كسب فيض نموده بود . »
صاحب الحدائق الورديه گويد :
هامش
وفاته هكذا 548 و هو اشتباه فان فراغه من جمع فقه القرآن سنة 562 و راوند بليدة قرب قاشان و اصفهان . ( منه )
( 1 ) - مغازى واقدى ج 1 ص 80 چاپ مارسدون جونس آكسفورد چاپ 1969 م اسد الغابة ج 4 ص 156 .