جود و كرامت ابا عبد اللّه الحسين ( ع ) : در كتاب « الدّر النظيم » آمده است كه شيخ جلال الدين يوسف بن حاتم عاملى استاد ( محقّق حلّى ( قدّس سره ) به صورت مسأله از يكى از خدمتگزاران امام على بن الحسين ( ع ) روايت مىكند كه شب هنگام سائلى آمد در محلّات مدينه قدم مىزد تا اينكه به درب حسين بن علىّ بن أبي طالب عليه السلام رسيد و در را زد و سپس اين شعر را انشاء نمود
لم يخب الآن من رجاك و من * حرّك من خلف بابك الحلقه
كسى كه تو را اميد بگيرد هرگز نااميد و مأيوس نمىگردد و آنكه حلقهء درب ترا از پشت به حركت درآورد هرگز نوميد نخواهد شد در اين هنگام حسين ( ع ) در محراب عبادت مشغول انجام عبادت بود ، نماز را كوتاه نمود و به سوى درب شتافت ناگاه سائل عريانى را مشاهده نمود خطاب به سائل فرمود همانجا بايست تا من به سوى تو برگردم امام ( ع ) خدمتگزار خود را طلبيد و به او فرمود : آيا پيش تو ، از متاع دنيا چيزى هست ؟
خدمتگزار عرض كرد چرا دو هزار درهم پيش من امانت هست كه ديروز به من دادهاى تا بر خدمتگزاران تقسيم نمايم فرمود : آنها را بياور ! چون فردى آمده است كه به دريافت آنها مستحقتر و نيازمندتر از عائله و خدمتگزاران من هست . روى آن دراهم دو قطعه برد يمانى بود كه درهمها را به يكى از آن برد يمانىها پيچيد و به سائل عطا نمود در حالى كه اين شعر را بر زبان داشت .
خذها ، فإنّى إليك معتذر * و أعلم بانّى عليك ذو شفقة
بگير ولى من عذر خواه كمى آن هستم ولى بدان كه من به تو داراى شفقت و دلسوزى مىباشم سائل آن عطايا را گرفت و اين شعر را زمزمه مىكرد : « شما خاندان امامت همگى پاك و پاكيزه جامه هستيد صلوات و درود هميشه بر شما جريان دارد هر آن كس كه در مقام نسب شناختى منسوب به على ( ع ) نباشد پس او را از روزگاران گذشته در مقام افتخار ، هرگز مفخر و جايگاه مباهاتى نيست . »
* * *