سالم است ! مردم گفتند : زندانى كردنش بىاشكال است . طرفداران مسلم نيز دور خانهء ابن زياد را گرفتند ولى آنان را نيز فريفتند و هانى تا دستگيرى مسلم ( ع ) در آنجا بازداشت بود ، ابن زياد دستور داد تا هر دو را بكشند و بدنشان را در بازارها بكشند . مسلم بن عقيل و هانى در روز « ترويه » به سال 60 ه ق به قتل رسيدند ، ولى مسلم را بكير بن حمران كشت و بدنش را از قصر پائين انداخت ولى هانى را دست بسته به بازار گوسفندان بردند كه فرياد مىزد و از قبيلهء خودش كمك مىخواست و چون كسى به كمك او نشتافت دستش را كشيد و باز كرد و فرياد زد : آيا عصا ، چاقو و سنگى نيست كه فرد از خودش دفاع كند ؟ كه در اين لحظه مأمورين بر سرش ريختند و او را محكم بستند و پس به او گفتند : گردنت را دراز كن . هانى گفت : اين سخاوت را از من انتظار نداشته باشيد كه براى كشتن خودم به شما كمك كنم ؟ پس رشيد تركى غلام عبيد اللّه او را زد ولى كارى نشد . پس هانى گفت : بازگشت ، به سوى خداست . بار الها ! به سوى رحمت و رضوانت . سپس ديگرى زد و او را كشت و ابن زياد دستور داد كه هانى وادعى ، و زبير تميمى ، سر بريدهء مسلم و هانى را به يزيد برسانند « 1 » ( چنان كه در شرح حال مسلم ( ره ) گذشت ) .
مورخين گفتهاند : چون خبر شهادت اين دو نفر به امام حسين ( ع ) رسيد به طور مكرّر فرمود : رحمة اللّه عليهما و اشك چشمانش جارى مىشد . طبرى گفته : در روز « خازر » « 2 » عبد الرحمن بن حصين مرادى به رشيد « تركى » نگاه كرد و گفت : خدا مرا بكشد اگر به او نرسم و او را نكشم و يا كشته نشوم پس با نيزه به او حمله كرد و او را زخمى كرد و كشت .
* * *
هامش
( 1 ) - شاعر عرب زبان در رثاى هانى و مسلم گويدفإن كنت لا تدرى ما لموت * فانظرى الى هانى فى السوق و ابن عقيلإلى بطل قد هشمّ السّيف وجهه * و آخر يهوى من طمار قتيلترى جسدا قد غيّر الموت لونه * و نضج دم قد سال كلّ سيلأ يركب اسماء الهماليج آمنا * و قد طلبته مذجح بذحولتطيف حواليه مراد و كلّهم * على رقبة من مسائل و مسول( 2 ) - نهريست در شمال عراق ميان موصل و اربل و جنگى در آنجا به سال 66 در زمان مختار رخ داد كه ابراهيم بن مالك اشتر در اين جنگ عبيد اللّه بن زياد را كشت .