لات بن ثعلبه ، متعرّض او شد و او را كشت و سرش را از تن جدا كرد ابن نما افزوده است :
او مردى شبزندهدار و متهجّدى بود .
* * *
46 - سوّار بن منعم بن حابس بن ابى عمير همدانى نهمى : « 1 »
سوّار از كسانى است كه پيش از شروع جنگ ، به خدمت امام ( ع ) آمد و در حملهء نخستين جنگيد و مجروح شد و به زمين افتاد .
در الحدائق الورديه گفته است : « سوار جنگيد تا به زمين افتاد و او را پيش ابن سعد آوردند و دستور قتل او را داد ولى با وساطت قومش نجات يافت و پس از شش ماه دار فانى را وداع كرد . »
برخى از مورّخين گفتهاند : تا هنگام مرگش ، در اسارت باقى ماند و ميانجيگرى قومش تنها در جلوگيرى از قتلش مؤثّر افتاد و عبارت موجود در قائميات آن را تأييد مىكند :
سلام بر زخمى اسير شده سوّار بن ابى عمير نهمى . البته مىتوان اين عبارت را به اسير شدن او در اوّل امر ، تفسير كرد .
* * *
47 - عمرو بن عبد اللّه جندعى « 2 »
عمرو بن عبد اللّه جندعى از كسانى است كه در ايام صلح در سرزمين طفّ به خدمت امام حسين ( ع ) رسيد و پيش او ماند .
در كتاب « الحدائق » آورده است : او در ركاب امام حسين ( ع ) جنگيد و به زمين افتاد چون كه يك ضربت كارى بر سرش وارد شده بود . قوم و قبيلهاش او را تحويل گرفتند و در اثر آن ضربت يك سال تمام در رختخواب بود و در پايان سال زندگى را به درود گفت .
هامش
( 1 ) - نهمى با نون مفتوحه و هاء ساكنه و ميم و يا و ضبط آن با فا ( فهمى ) غلط است .
( 2 ) - جندعى با جيم و نون و دال و عين ( مهملتين ) و يا ، براى نسبت است كه منسوب به جندع ( بر وزن قنفذ ) مىباشد . بنو جندع شعبهاى از قبيله همدان مىباشند .