فصل سخن در امام پس از پيمبر و پيوسته به او است . - درود بر او بادا -
براى سخن گفتن در اين كه امام پس از پيمبر و بيدرنگ پيوسته به او ، امير مؤمنان است - درود خداوند بر آنان بادا - دو راه داريم :
اول : راه بخش كردن است « 1 » .
دوم : دليل آوردن سخنان آشكارى است كه در قرآن آمده است ، و ديگر آگهى - هائى است ، كه از پيمبر - درود خداوند بر او و خاندانش بادا - رسيده است .
آشكار كردن راه نخست ، اين است ، كه مىگوئيم ، از آنچه گذشت ثابت گرديد ، يكى از شرطهاى امام بودن ، اين است ، كه بدون هيچ گمانى بايد بدانيم ، او از بيراهه رفتن و درست پى نبردن به كارها ، بازداشته شده است ، و پس از آن كه اين شرط ثابت گرديد ، گروه مسلمانان ، پس از پيمبر دو دسته شدند ، و هريك چيزى گفتند گروهى از آنان گفتند ، امام بايد از بيراهه رفتن ، و درست پى نبردن به كارها ، بازداشته شده باشد ، و آنان امام بودن امير مؤمنان را پذيرفتند .
ديگرى گفت : براى امام بودن چنين شرطى نيست ، و او ديگرى را امام
هامش
( 1 ) يعنى سه دسته شمردن گروه مسلمانان از جهت معين كردن شخص امام .