رفتن و پوشيده ماندن كارها بر او بازداشته شده باشد ، تهى نمىماند ، و با پذيرفتن اين سخن نيازى به شنيدنىها نمىباشد ، پس آنچه گفتيم از همين ثابت مىگردد .
دليل ديگرى كه نيز مىرساند ، امام بايد ، از همهء مردم سزاوار پاداش بيشتر باشد ، اين است ، كه ثابت شد هيچيك از كسانى كه ، زير سرپرستى اويند ، به اندازهء او سزاوار بزرگ داشتن نيست . و كسى را نمىتوان به اين اندازه بزرگ داشت مگر سزاوارش باشد ؛ زيرا اگر اين بزرگ داشتن بخششى باشد ، بايد خوب باشد كودكان و چهارپايان را به اين اندازه بزرگ بشمارند ، و ما جز اين را مىدانيم .
و از چيزهائى كه پيچيده در بزرگ داشتن است و از آن خواسته شده ، اين است كه بايد ، فرمانش را ببرند . و همهء كارها بايد به فرمان دادن و بازداشتن او پايان يابد ؛ و بايد با اينكه ما پذيرفته باشيم ، پارهاى از ما ، پارهء ديگرى از خودمان را بزرگ بشماريم ، بايد باور كنيم ، كه او در برترين پايه از بزرگ داشتن است ، و هيچيك از كسانى كه زير سرپرستى اويند ، به پايهاى كه او را بايد بزرگ شمرد ، نزديك نمىشوند .
آيا نمىبينى ، كسى كه آنچه را بايد انجام بدهد ، همه را نيك انجام مىدهد ، و از انجام دادن همهء كارهاى بد ، خود را باز مىدارد ، از آن كس كه اين كارها كمتر از از او سر مىزند ، ما او را بيشتر بزرگ مىشماريم . و همچنين هركسى كارهائى را كه انجام دادنش بهتر از ندادن است ، بيشتر از او سر بزند ، ما او را از كسانى كه هيچيك آن كارها را نمىكند ، بيشتر بزرگ مىشماريم .
و هيچكس نيست كه زير سرپرستى امام باشد ، مگر آنكه بىچون و چرا ، پذيرفته است ، كه امام را از كسانى كه زير سرپرستى اويند ، و از خودش نيز ، بايد بيشتر بزرگ دانست ، و بزرگ شمرد . و روا نيست ، كسى در ميان پيروان امام از او فزونتر باشد ، و امام نيز خدا را به اين فرمانبردار است ، كه هريك از كسان زير سرپرستى خود را ، به اندازهء پايگاهش بزرگ بشمارد .
و در ميان كسانى كه زير سرپرستى امام هستند ، روا نيست ، يكى در فزونىها با او برابر باشد ، و يا از او فزونى بيشتر داشته باشد ، و با اين همه ، او را از خودش
تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 804
مساهمون: الشيخ الطوسي
ص٨٠٤