گرديده باشد ، هرچند مىشود آن زمانها از يكديگر ، جدا شناخته نشده باشند ، و با درازى زمان گذشته نمىتوان بدان پى برد .
بالاتر از آن اگر هم ما اين آگهى را بپذيريم ، مىتوانيم بگوئيم ، از كجا مىدانيد ، اين خبر از نابود شدن فرمانهائى كه موسى آورده بود ، با رسيدن فرمانهاى ديگر ، در همه وقت جلوگيرى كند ؟ و شما نادرست نمىدانيد ، آن پيمبر - بر او درود بادا - با اين گفتار از نابودشدن شريعت خودش ، به سخن كسى كه دليل راستگو بودنش پاىبرجا نباشد ، و درستى پيمبر بودنش دانسته نشده باشد جلوگيرى نكرده باشد ؟ و از كجا مىدانيد از گفتن اين كه شنبه را هميشه نگهداريد ، نخواسته باشد بگويد ، تا هنگامى كه پيمبر راستگوئى آن را از ميان برندارد ، بر آن پايدار باشيد ؟ و بيشتر لفظهائى كه در خبر است ، در اين آشكار است ، كه از نابود شدن شريعت او با آمدن شريعت ديگر جلوگيرى مىكند ؛ اما بسا باشد ، با در دست داشتن دليلهاى برنده ، از چيزى كه لفظ در آن آشكار است ، دست بازدارند . و نشانى درست بودن پيمبرى پيغمبر ما - بر او و خاندانش درود بادا - از اين كه خبر را از آنچه لفظ در آن آشكار است به چيز ديگر نبرند ، جلوگيرى مىكند .
و نمىتوانند بگويند : با هر دليلى شما دانستهايد ، فرمانهائى كه پيمبرتان آورده است از ميان نخواهد رفت ، با همان دليل دانسته مىشود ، فرمانهائى كه موسى - بر او درود بادا - آورده است ، از ميان نخواهد رفت .
اين سخن از آنرو گفتنى نيست ، كه هميشگى بودن آنچه را پيمبر ما آورده است ، آشكار مىدانيم ، و هرخردمندى آگهىهائى را كه به ما رسيده است شنيده باشد چه با ما همساز ، يا ناهمساز باشد ، و چه يهودى يا مسلمان ، و يا جز آن باشد همه در اين كه آنچه را گفتيم مىدانند ، انباز با يكديگرند ؛ زيرا همگى مىدانند ، در آنچه از حضرت محمد - بر او و خاندانش درود بادا - رسيده است ، اين هم هست كه فرمانهاى فرستاده شده با او ، از ميان نمىروند . اما در آنچه از موسى - بر او درود بادا - آورده شده است ، چنين چيزى آشكار دانسته نشده است ؛ زيرا نه ما و نه جز ما كه نصرانيها باشند ، اين را آشكار نمىدانند ؛ پس جدائى ميان اين دو جا
تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 713
مساهمون: الشيخ الطوسي
ص٧١٣