فصل در فرمان دادن به كار درست و نيك « 1 » و بازداشتن از كار نادرست و بد است .
هيچ گفتگوئى ميان مسلمانان نيست ، كه هركارى درست شناخته شده باشد ، و به فرمان شرع ، بايد انجام داده شود ، مىبايست ، به آن فرمان داد ، و از هركارى كه بايد انجام داده نشود ، مىبايست ديگران را هم از آن بازداشت .
سيد مرتضى - خدايش بيامرزاد - و گروهى از متكلمان اين دو را ، از كارهائى دانستهاند ، كه اگر كسانى آن را انجام دهند ، اين حكم از ديگران برداشته مىشود « 2 » و نمىبايست ديگرى آن را انجام بدهد . و گروهى كه گفتارشان پيش من استوارتر است ، گفتند ، همه كس بايد آنها را انجام بدهد ؛ زيرا آيات و روايات در همين آشكار است ، و از آنها همين برمىآيد .
و ميان مردم كسانى هستند ، كه مىگويند ، اين دو كار از راه عقل بايد انجام داده شوند . ديگران مىگويند ، راه واجب بودن اين دو كار ، شنيدنىهاى شرعى و گرد آمدن همهء مسلمانان بر آن است . سيد مرتضى - خدايش بيامرزاد - همين
هامش
( 1 ) امر به معروف و نهى از منكر اصل پنجم از اصول كلامى در روش اعتزال است كه از قرآن گرفته شده است .
( 2 ) مسائل مورد اختلاف سه چيز است : آيا واجب عقلى يا شرعى است ؟ آيا كفائى است يا عينى است ؟ آيا شامل مستحب و مكروه هم مىشود يا نمىشود ؟