تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 157

مساهمون:

ص١٥٧

فصل در اين كه خداوند برتر از همه چيز مانند چيزى نيست ، و هيچ مانندى برايش نخواهد بود

روا نخواهد بود : خداوند برتر از همه چيز مانند گوهرها باشد ، زيرا اگر مانند آنها مىبود ، مىبايست آفريدن گوهرها از او درست نيايد ، همچنان كه اين كار از هيچ يك ما برنمىآيد ، و اين از آن رو مىبايست ، كه گوهرها توانا نمىشوند ، مگر به اين كه توانائى بدانها بپيوندد ، زيرا ما آشكار كرديم پنداشتن اين كه گوهرها خودبه‌خود ، توانا باشند ، بيهوده است ، و چون آفريدن گوهرها و جسمها از خداى برتر از همه چيز ، درست مىآيد ، همين نشان مىدهد كه او نه جسم و نه گوهر است . پس اگر بگويند : چرا پنداشتيد : نشدنى است كه گوهرها به خودى خود توانا باشند ؟ خواهيم گفت : اين سخن در باب اين كه خداى برتر از همه چيز ديرينه است گذشت ، و نيز ثابت شد كه گوهرها ( از يك نوع ) و مانند يكديگرند ، پس اگر پاره‌اى از آنها به خودى خود توانا باشند ، مىبايست همهء آنها چنين باشند ، و بدان مىكشد ، كه هريك ما ، به خودى خود ، توانا باشد ، و آفريدن گوهرها از او درست بيايد ، و توانايان در توانائى بر يكديگر فزونى نداشته باشند و كارهائى كه بر آن توانا هستند به پايان نرسد و همهء اين سخن‌ها بيهوده است پس اگر بگويند : چرا