تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩

فصل در اين كه خداوند برتر از همه چيز ، دانا است

اكنون كه توانا بودن خداوند برتر از همه چيز ثابت شد ، تو مىتوانى اثبات دانا بودن و زنده بودن او را برگزينى كه پيشتر بياورى ، و يا آن‌كه موجود بودنش را جلو بيندازى . زيرا هر يك از اين دو كار ، شدنى است ، و هيچيك از ديگرى شايسته‌تر نيست كه پيش آورده شود ، و ما برابر با آنچه سيد مرتضى در اين كتاب انجام داده بود ، دانا بودنش را جلو انداختيم . بدان : دانا آن كسى است كه كارى را كه بر آن توانا است ، از او برآيد كه استوار انجام بدهد ، چه به‌راستى بر آن توانا باشد ، يا به انديشه ، توانائى داشته باشد . توانائى داشتن به راستى را ما از آن رو گفتيم ، كه شخص دانا بر هر كارى كه توانا هست ، از او برمىآيد ، آن را استوار گرداند . توانائى به انديشه را از آن رو آورديم ، كه هر كارى را شخص دانا بر آن توانا نباشد ، و ديگران بتوانند آن را انجام بدهند ، يا كارى كه به خودى خود ، انجام شدنى نباشد ، اگر چنين پنداريم كه شخص دانا ، بر آن توانا مىبود ، از او برمىآمد ، آن كار را استوار انجام بدهد ؛ و اگر اين را نمىگفتيم ، تعريف ما در هم مىشكست .