هشتصد وشصت بود ، با اينكه پزشكان خليفه واطباى مشهور از اين امر مستثنا بودند . « 33 »
مسلّم است كه در چنين محيطى رازي بخوبى مىتوانست روش تجربى خود را در معالجه بيماران به كار برد . ابن أبي اصيبعه مىگويد أو كتابي در صفات بيمارستان وأحوال مختلف بيماران نوشته است .
در برخى از منابع از جمله عيون الانباء نقل شده كه رازي بيمارستان عضدي را كه عضد الدولة ديلمى آن را در سال 327 افتتاح كرده بود اداره مىكرده . البتة اين نادرست است زيرا رازي حدود نيم قرن پيش از افتتاح اين بيمارستان وفات يافته است . ابن أبي اصيبعه نيز گفتهء خود را تا اندازهاى ترميم كرده ومىگويد :
آنچه كه نزد من درست است اينكه زمان رازي پيش از زمان عضد الدولة بود ، ورفت وآمد أو در بيمارستان پيش از تجديد عضد الدولة بوده است .
از برخى منابع به دست مىآيد كه رازي پس از مرگ خليفه المكتفى ( 295 ه ) به زادگاه خود يعنى رى آمده ودر آنجا وساير بلاد جبل منزلتي عالي يافته است ودانشجويان حلقه در حلقه گرد أو جمع مىشدند . اگر دانشجويى سؤالي علمي مىنمود ، دانشجويان حلقهء نخستين مأمور پاسخ بودند ، واگر در مىماندند حلقهء دوم ، وهمچنين تا به خود رازي مىرسيد وأو پرسش را پاسخ مىداد ومسأله دشوار را حل مىنمود .
از شاگردان مشهور رازي يكى أبو زكريا بن عدي است كه مسعودى از أو ياد مىكند ، وديگرى ابن قارن رازي كه ابن أبي اصيبعه از أو نام مىبرد . « 34 »
هامش
( 33 ) اخبار الحكماء ، ص 131
( 34 ) التنبيه والاشراف ، ص 106 ؛ عيون الانباء ، ص 347