پسر شوهر ، پس به واسطه ء رضاع حرام مىشود پدر رضاعى شوهر ، و شوهر مادر رضاعى و شوهر دختر رضاعى و پسر رضاعى شوهر .
طايفه ء سوّم :
دختران حقيقى يا رضاعى صاحب شير ، ودختران حقيقى مرضعه به تنهايى كه بر پدر مرتضع حرام مىشوند ، خواه مادر مرتضع از اولاد مرضعه يا صاحب شير باشد يا از زنى ديگر ، پس اگر مردى دو [ طفل از دو ] زن داشته باشد و يكى از آنها شير مادر آن ديگر را بخورد آن زن بر شوهرش حرام مىشود .
ومخفى نماند كه به غير از اين سه طايفه كه مذكور شد احدى ديگر به واسطه ء رضاع حرام نمىشود ، ومنزلت كه بعضى علما اعتبار نموده اند بنا بر اقوى اعتبار ندارد ، وجمعى از علما تحريم را در بعضى صور ديگر قائل شده اند كه حقّ عدم حرمت است ، مثل اين كه برادران وخواهران حقيقى مرتضع حرام مىشوند بر خواهران وبرادران رضاعى او ، يا مادر مرضعه حرام مىشود بر پدر مرتضع ، يا خواهران حقيقى مرتضع ، يا جدّه ء او حرام مىشوند بر صاحب شير ، يا مرضعه حرام مىشود بر جدّ مرتضع ، و بنا بر اقوى هيچ يك حرام نمىشوند ، و چون منزلت اعتبار ندارد كسانى را كه بعضى گمان كرده اند حصول حرمت را به واسطه ء منزلت حرام نخواهد شد ، پس هر گاه زن كسى به شير آن كس برادر يا خواهر آن كس را شير دهد يا برادر يا خواهر خود را ، آن زن بر آن كس حرام نخواهد شد ، و همچنين اگر پسر برادر يا خواهر خود را شير دهد ، يا عموى خود يا عمه خود را ، يا خالو يا خاله ء خود را ، و همچنين جميع صورى كه بعضى گمان كرده اند .
فصل سوّم : در بعضى از مسائل كه متعلَّق به رضاع است و در آن سه مسأله است .
مسأله ء اوّل : هر رضاعى كه باعث حرمت تزويج كسى مىشود هر گاه آن رضاع بعد از تزويج آن كس به عمل آيد باز آن كس حرام مىشود ، ونكاح باطل مىشود به اجماع علما ، و در اين مسائل بسيار متفرّع مىگردد .
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 385
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص٣٨٥