تتميم : بدان كه يك شرط ديگر هست كه مخصوص به نشر حرمت به واسطه ء اخوّت رضاعيّه ، يعنى حرام شدن دو نفر به يكديگر به جهت خواهر و برادر رضاعى بودن است ، و آن اين است كه شيرى كه آن طفل خورده از يك مرد باشد ، پس اگر زنى شوهرى داشته باشد و از شير آن شوهر پسرى را شير دهد ، پس شوهر ديگر كند و از شير شوهر دوم دخترى را شير دهد بر يكديگر حرام نخواهند شد ، و هر گاه شير از يك مرد باشد بر يكديگر حرام مىشوند اگر چه از دو زن باشد ، پس اگر مردى دو زن داشته باشد و يكى پسرى را شير دهد و ديگرى دخترى را ، بر يكديگر حرام مىشوند .
و خلاصه آن كه در رضاع ، خواهر و برادرى پدر و مادرى ، يا پدرى تنها موجب حرمت مىشوند ، امّا خواهر و برادرى مادرى تنها موجب تحريم نمىشود .
و مخفى نماند كه آن چه مذكور شد كه اخوّت رضاعى مادرى تنها موجب حرمت نمىشود در صورتى است كه هر دو طفل ، طفل رضاعى آن مادر باشند ، امّا هر گاه يكى فرزند حقيقى باشند حرام مىشوند بالإجماع ، پس هر گاه زنى دخترى حقيقى داشته باشد از شوهرى و شوهر ديگر كند و از شير شوهر دوم پسرى را شير دهد آن پسر بر آن دختر حرام مىشود و خواهر و برادر رضاعى خواهند بود .
و همچنين حرام مىشود بر پسرى كه شير زنى را خورد مادر آن زن و خواهر او و عمه ء او و خاله ء او خواه مادر و خواهر و عمّه و خاله ء حقيقى آن زن باشند يا رضاعى ، هر گاه شير خواهر رضاعى با آن زن از يك مرد باشد ، و شير عمّه با پدر آن زن ، و خاله با مادر آن زن از يك مرد باشد و حرام مىشود بر دخترى كه شير زنى را خورد پدر آن زن و برادر او و عمو وخالوى او ، خواه حقيقى وخواه رضاعى به نحو شرط مذكور .
فصل دوّم : در بيان كسانى كه بعد از حصول رضاع شرعى حرام مىشوند .
بدان كه بعد از آن كه رضاع شرعى به عمل آمد همان رضاع حكم ولادت هم مىرساند ، به اين معنى كه آن طفلى كه شير كسى را خورده حكم طفلى هم مىرساند كه از آن كس متولَّد شده ، ورضاع شرعى به منزله ء ولادت مىشود ، و آن چه از محرميّت و
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 381
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص٣٨١