وظاهراً آن چه در سؤال قلمى شده منظور ايراد شبهه بوده كه اگر ايجاد افضل از آن جناب مقدور الهى نباشد عجز لازم آيد ، و اگر باشد و خلق نشده نقصان در فيّاضيت لازم آيد ، و جواب همان است كه بيان شد .
علاوه بر آن مىگوييم كه : هر گاه چنين باشد نقل كلام را به افضل از او مىكنيم ، و هر گاه موجود شود مىگوييم : آيا افضل از آن افضلى كه موجود كرده ممكن نيست يا هست و خلق نشده ؟ بنا بر اوّل عجز ، و بنا بر ثانى نقص فيض لازم مىآيد ، و همچنين نقل كلام را به ثالث ، و از ثالث به رابع مىنماييم إلى ما لا نهاية له ، پس يا تسلسل لازم آيد ، يا شبهه وارد خواهد آمد ، و هر دو محال است ، و جواب آن است كه محقّق شد .
ومراد ما از اين كه ذات مقدّس احمدى ( صلَّى الله عليه وآله ) ونور اقدس محمّدى ( صلَّى الله عليه وآله ) در اقصى مدارج كمال امكانى واعلى منازل شرف مخلوقى است اين است كه ذاتى كه مستعدّ فيضان سعادات وقابل ومتقبل لمعات انوار كمالات باشد از آن سرور كائنات بالاترى متصوّر و ممكن نيست ، نه اين كه جميع مراتب كمالات امكانيّه كه بالاتر از آن نباشد بالفعل در آن جناب متحقّق باشد ، چه آن كه ذات مقدّس او هر آن از صلوات مصلَّين بر او و غير ( كذا ) در ترقّى و مورد تجلَّى مرتبه ء فوق مرتبه ء سابقه است ، بلكه هر مرتبه معدّ مرتبه ء فوق آن است إلى أبد الآباد ، و در اخبار وارد شده كه در هر شب جمعه علمى به جهت پيغمبر ( صلَّى الله عليه وآله ) و اهل بيت اطهار او منكشف مىشود كه پيش از آن دم نبوده . ( 1 )
هامش
( 1 ) كافى 1 / 253 .