رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 275

( 677 ) س 20 : وقنديلهاى كهنه وپىسوزهاى مندرسه وشمعدانهاى كهنه از مس و برنج تمامى خراب شده وبسيار جمع شده از قديم ايام باقى مانده و ضريح مقدسه را هم حاجت به آنها نيست آيا مىتوان آن مسهاى كهنه خراب شده را چيزهاى چاق بكنند كه حاجت زوار وخدمه بر آن بسيار باشد از قبيل ظروف ومسينه آلات از ديگ وغضغان ( 1 ) ومجموعه وسبوهاى از مس ساخته به جهت آب آوردن و چيز پختن ، و يا بايد باقى بماند ؟ ج : عين آن قنديلها وشمعدانهاى كهنه خراب شده را نمىتوان به مصرف رسانيد و چيزى ديگر خريد و ليكن بعد از آن كه خراب شده باشند و از هم پاشيده وريخته شده باشند لازم نيست به نحو اول ساختن بلكه مىتوان عين آنها را چيزى ديگر ساخت مثل اين كه قنديل وپىسوز وشمعدان را سبو وديگ و ظرف ساخت . والله العالم . ( 678 ) س 21 : هر گاه كسى حمامى را وقف كرده باشد به سهوم چند از قبيل سيد وفقرا وخرج حمام وطون تاب و ساير وجوه آيا در چنين حمام وقف غسل مىتوان كرد يا نه ؟ بيان فرماييد . ج : چرا نمىتوان در آن غسل كرد بلى اگر غصبى در آن محقق شده باشد مثل اين كه جابرى آن را ضبط كرده باشد يا متولى آن [ را اجاره داده ] ووجه اجاره آن را به مصرف موقوف عليه نرساند محل اشكال مىشود و ليكن باز اظهر در نظر حقير آن است كه غسل در آن صحيح است . والله العالم . ( 679 ) س 22 : حصيرهاى بسيار مىآورند وشمعهاى بسيار مىآورند ومىگويند نذر پىپى هست ، نهايت در ميان صحن دو باب مسجد هست و دو سه باب