كتاب النذر والعهد واليمين
( 355 ) س 1 : صيغه ء نذر « للَّه عليّ هكذا » است ، اگر كسى جاهل مسأله باشد بگويد : نذرت للَّه عليّ هكذا ، آيا نذر او باطل است يا نه وهمچه بداند كه لفظ نذرت داخل در صيغه است ؟ ج : صيغه ء نذر همان للَّه على كذا يا هكذا است با قصد به معنى آن ، ونذرت جزء صيغه نيست ، بلكه اگر للَّه را متعلق به لفظ نذرت قرار بدهد معنى درستى مفهوم نمىشود وانعقاد نذر به گفتن اين نوع بر من معلوم نيست بلى اگر عربى فهم باشد وغرض او از لفظ نذرت اخبار از اين باشد كه من حال نذر مىكنم و قصد انعقاد نذر را از لفظ للَّه علىّ كذا كند صحيح خواهد بود ومنعقد خواهد شد . ( 356 ) س 2 : نذر و عهد ويمين بدون اذن پدر منعقد مىشود يا نه ، و در اين خصوص كسى كه در امور ديگر در فرمان پدر باشد يا نباشد تفاوت دارد يا نه ؟ ج : امّا يمين فرزند بدون اذن پدر مشهور عدم انعقاد آن است بلكه خلافى ظاهر در آن نيست ، بلى خلاف در اين است كه آيا بدون اذن باطل و غير منعقد است يا موقوف بر اجازه ء والد است ، واوّل اقوى واصحّ است به جهت دو روايت معتبره كه تصريح مىكند به اين كه « لا يمين لولد مع والده » ( 1 ) و به اين دو خبر