أُعِيدُوا فِيها
: باز گردانيده شوند در آن - بدست مأمورين آتش - و تفسير اين جمله در سوره حج بيان گرديد .
وَ قِيلَ لَهُمْ
: و گذشته از اين ، به آنان گفته مىشود :
ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
: بچشيد عذاب آتشاى را كه - در دنيا - به آن تصديق نكرده و انكار مىورزيديد .
در اين جمله اشارهاى است كه مقصود از فاسق ، كافر و آنكه ايمان به خدا ندارد مىباشد .
« ابن ابى ليلى » گويد آيه
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً
تا آخر آيات شأن نزولش در باره على بن ابى طالب ( ع ) و مردى از قريش است .
ديگرى گويد : كه در باره على بن ابى طالب ( ع ) و وليد بن عقبه وارد شده كه مقصود از مؤمن على بوده و از فاسق وليد مراد است ، چون وليد به على ( ع ) گفته بود زبانم از زبانت پهنتر و دندانهاى من تيزتر است - و اين جمله را كنايه از برترى خود ميگفت - اما على ( ع ) پاسخ داد : چنين نيست كه تو مىگويى اى فاسق .
« قتاده » گويد قسم به خدا هرگز او با على ( ع ) برابر نبوده ، نه در دنيا و نه هنگام مرگ و نه در قيامت .