و اجاره چهار ركن دارد ( 1 ) : متعاقدان ، و صيغه ، و منفعت ، و اجرت . و در دو تاى اخير ، تعيين ، شرط است به حيثيتى كه معظم غرر يعنى جهل مرتفع شود يعنى آن چه كه اجرت در زياد و كمى او تفاوت مىكند بايد تعيين شود مثل بيع .
و در صيغهء اجاره ايجاب از صاحب منفعت است و قبول از صاحب عوض و اوّلى را مؤجر ( 2 ) و مكرى و مكارى و ثانى را مستأجر و مستكرى گويند . پس صاحب منفعت مىگويد : « آجرتك هذه الدّار سنة بالمبلغ المعلوم » .
يعنى : اين عمارت را واگذار نمودم به تو كه يك سال استيفاء منافع وى [ آن ] نمائى كه آن منافع را منتقل نمودم به تو به مبلغ معلوم . پس مستأجر فورا بگويد : « قبلت الإجارة سنة ( 3 ) بالمبلغ المعلوم » .
يعنى : قبول كردم واگذار نمودن تو اين عمارت را به من كه يك سال استيفاء منافع وى را كه منتقل به من نمودى نمايم به مبلغ معلوم .
شرح
( 1 ) اين كلام خوب نيست بايد گفته شود كه اجاره چهار ركن دارد : دو ركن متعاقدين هستند و دو ركن ديگر ، منفعت و اجرت كما لا يخفى . و در متعاقدين هم تعيين شرط است . خلاصه در جميع اركان عقد تعيين شرط است هر يك به وجهى و ارتفاع معظم غرر عبارت از مماكسه است شرح
( 2 ) و در جاى مؤجر مواجر هم جايز است از باب فاعل ، بلكه اصل مؤجر است چنان كه مىگويد صيغه مؤاجره بينهما جارى گرديد در استعمال اجر بر وزن افعل در اين معنى اشكال قوى كردهاند و به معنى على حده كه معنى اجرت دادن باشد آمده است بخلاف اجر از باب فاعل . شرح
( 3 ) اى من الآن ، كه بايد ابتداء سال را تعيين نمايد . يا من شهر رمضان الآتى إلى سنة و جايز است كه بگويد من الآن إلى سنة . شرح