و هاجر و فرزندش با پرورش گوسفندان زندگى را مىگذراندند .
هنگامى كه اسماعيل به سن رشد رسيد خداوند به ابراهيم وحى فرمود كه به همراه فرزندش اسماعيل كعبه را بنا نهند . ابراهيم از خداوند پرسيد كعبه را در كجا بنا نهم ؟ خداوند فرمود : كعبه را در مكانى بساز كه خيمه بهشتى آدم در آنجا بود و از آن خيمه به همهى حرم نورافشانى مىشد . آن خيمه تا برپايى طوفان نوح پابرجا بود ولى با سرازير شدن سيل ، خداوند آن خيمه را بالاتر برد تا از غرق شدن نجات يابد و به همين خاطر به كعبه ، بيت العتيق گويند ؛ زيرا از غرق شدن نجات يافت و عتيق به معناى نجات يافته است .
خداوند توسط جبرئيل ستونهاى كعبه را به زمين فرو فرستاد . حجر الاسود در آغاز بسيار درخشان بود ولى هنگامى كه مشركان به آن دست كشيدند سياه گرديد . ابراهيم كار ساخت كعبه را اغاز كرد و اسماعيل نيز سنگهاى كعبه را از منطقه ( ذى طوى ) به مكه مىآورد . ابراهيم و پسرش اسماعيل كعبه را به بلندى نه ذراع ساختند و با راهنمايى جبرئيل حجر الاسود را در مكانى كه امروزه مىبينيم قرار دادند و براى كعبه دو در شرقى و غربى گشودند كه در غربى ( مستجار ) ناميده مىشود . سرانجام نيز سقف كعبه را با شاخه و برگهاى « اذخر » پوشانيدند و بر كعبه پردهاى آويختند . پس از آنكه در كعبه را ساختند به اعمال حج پرداختند و جبرئيل روز ترويه بر آندو ، فرود آمد و از ابراهيم خواست تا حجگزاران را آب دهد ؛ زيرا در منى و عرفات آب وجود نداشت . ابراهيم پس از ساخت كعبه گفت :
« رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ؛
« 1 » پروردگارا ، اين شهر را محل امن و آسايش قرار ده . و از مردم آن كسانى را كه به خدا و روز بازپسين ايمان دارند از ميوهها روزى ده » . امام صادق عليه السّلام درباره تفسير اين آيه فرموده اند : مقصود آن است كه خداوند ثمرات قلبى پديد آورد تا مردم به شوق كعبه
هامش
( 1 ) . سوره بقره / 126 .