تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 490

اين عرب باديه نشين اجازه مىدهى پوست تو را بشكافد ؟ فرمود : « اين حجامت بهترين دواست » . « 1 » 919 - حسين بن ابراهيم براى ما نقل كرد و گفت : مبارك بن سعيد ، از پدرش ، از ابن ابىنعيم ، از ابوسعيد خدرى حديث كرد كه گفته است : على [ عليه السلام ] از يمن براى رسول خدا صلى الله عليه و آله قطعه‌اى طلا پيچيده در چرمى نقره نشان كه محصول يمن نبود فرستاد . پيامبر صلى الله عليه و آله آن را ميان چهار تن قسمت كرد : اقرع بن حابس حنظلى ، از بنى مجاشع ، عُيَيْنة بن حصن فزارى ، علقمة بن علاثة جعفرى و زيد بن خير طائى ، از بنى نبهان . قريش و انصار كه چنين ديدند گفتند : آيا اين مال را ميان گردنكشان نجد قسمت مىكنى و ما را وامىگذارى ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : من خود در ميان آنهايم . در همين هنگام مردى با چشم‌هاى به گودى نشسته ، گونه‌هاى برآمده ، پيشانى برجسته ، ريش پر ، سر تراشيده و كمر بربسته پيش آمد و گفت : اى محمد ، از خدا پروا كن ! فرمود : « اگر من خدا را نافرمانى كنم چه كسى او را فرمان مىبرد ؟ آيا او مرا بر زمينيان امين مىگمارد و شما مرا امين نمىپنداريد ؟ » . راوى گويد : پس مردى از مسلمانان - گمان مىكنم خالد بن وليد بود - براى كشتن او اجازه خواست . اما او پشت كرد و رفت . آنگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « از نسل اين مرد كسانى برمىخيزند كه هر چند قرآن مىخوانند ، اما قرآن از حنجره‌هايشان فراتر نمىرود ، با مسلمانان مىجنگند ، بت پرستان را وامىگذارند و چونان كه تير از كمان بيرون رود از اسلام بيرون مىروند » . « 2 »