تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 482

پرسيد : مطروقه « 1 » را چه مىكنيد ؟ گفت : شتران در بيابان رها مىشوند و مردم نيز به ميان شتران مىروند و هر كس گردن شترى مىگيرد و آن را با خود مىبرد . پرسيد : در سوار شدن بر شتران چه مىكنيد ؟ گفت : بر شتر خردسال و بر شترى پير كه عمر خود را پشت سر نهاده است سوار نمىشوم و آن را به سوارى نمىدهم . پرسيد : آيا براى تو مال خودت دوست داشتنىتر است يا مال وابستگان و بردگانت ؟ گفت : گفتم : مال خودم براى من دوست داشتنىتر از مال وابستگان و بردگان من است . فرمود : « از همه مالت همان براى توست كه خوردى و تمام كردى ، پوشيدى و كهنه كردى ، به ديگران دادى و از آن گذشتى ، و گرنه مال بستگان و بردگانت شود و گرنه مال بندگان خدا » . قيس گويد : گفتم : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، اگر زنده ماندم ، شتران خود را به شمارى اندك خواهم رساند . حسن گويد : او كه خدايش رحمت كناد چنين نيز كرد . « 2 » 907 - محمد بن جعفر براى ما نقل كرد و گفت : يونس براى ما حديث كرد و گفت : شيبان ، از قتاده برايمان نقل كرد كه قيس بن عاصم گفت : اى پيامبر خدا ، من در روزگار