تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 483

جاهليت هشتاد دختر را زنده به گور كرده‌ام . رسول خدا فرمود در برابر هر كدام يك برده آزاد كنيد گفت : اى پيامبر خدا شتردار هستم . فرمود : « اگر خواستى در برابر هر كدام يك شتر قربانى كن » « 1 » 908 - حكيم بن سيف براى ما نقل كرد و گفت : عيسى بن يونس ، از حماد بن شعيب ، از زياد بصرى ، از حسن ، از قيس بن عاصم حديث كرد كه گفته است : نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله رفتم . چون به او نزديك شدم شنيدم كه مىگويد : « اين مهتر باديه نشينان است » . چون سلام كردم و نشستم گفتم : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، مالى كه در آن برايم و بال نباشد از آن ميهمان و يا زن و فرزند پر تعداد باشد . فرمود : « مال [ به اندازه ] چهل شتر است و مال فراوان شصت [ شتر ] . اما واى بر صاحبان صد صد - اين سخن را سه بار فرمود - مگر آن كه در خشكسالى و خرمسالى به ديگران عطا دهد ، مردمان را بر آنها سوار كند ، نرها را رها كند ، لاغرها را نگه دارد و شتران چاق را بكشد و نيازمندان مسألت كننده و تهيدستانى را كه مسألت نكنند اطعام كند » . گفتم : اى رسول خدا ، اين خوى چه ستوده و زيباست ! در واديى كه من در آن به سر مىبرم [ از فراوانى شتران ] جاى درآمدن به آن نيست . پرسيد : از شتران چگونه سوارى مىگيريد ؟ گفتم : ما شتران كم سن و ضعيف را به كرايه نمىدهيم . پرسيد : با منيحه چه مىكنيد ؟ گفتم : هر سال صد شتر توليد مىكنيم . پرسيد : در نشانه گذارى شتران چه مىكنيد . گفتم : شتران رهايند و مردم نيز مىآيند و هر كس گردن شترى را مىگيرد و مىبرد . پرسيد : مال تو برايت دوست داشتنىتر است يا مال وابستگانت ؟ گفتم : مال خودم . فرمود : « از مال تو همان از آنِ توست كه خوردى و تمام كردى ، يا