تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 439

شده‌اى ؟ گفت : بر عباس بن عبدالمطّلب . فرمود : « بر كسى وارد شدى كه در ميان قريش بيش از همه به قرشيان مهر مىورزد » « 1 » ابوزيد بن شبه گويد : نعيم بن عبداللَّه نحّام « 2 » به تنگدستان بنى عدى كمك مىرساند . هنگامى كه او خواست به مدينه هجرت كند و به رسول خدا صلى الله عليه و آله بپيوندد خاندانش از او خواستند در ميانشان بماند ، آنها به وى گفتند : تا ما زنده‌ايم كسى نخواهد توانست به تو آزارى برساند . او از همين روى در ميان آنان ماند . زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله او را ديد فرمود : « خاندان تو از خاندان من بهتر بودند ؛ خاندان من مرا بيرون راندند و خاندان تو ، تو را باز داشتند و در ميان خود نگه داشتند » . گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، خاندان تو ، تو را به سوى هجرت راندند و خاندان من مرا از هجرت باز داشتند . 845 - ابوالوليد قرشى براى ما نقل كرد و گفت : وليد بن مسلم براى ما حديث كرد و گفت : ابومهدى سعيد بن سنان ، از ابوزاهريه حدير بن كريب ، از جبير بن نُضَير نقل كرد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از آن كه نماز جماعت را به پايان مىبرد و سلام مىداد برمىخاست و مردم را يك يك به نگاه خود مىجست و احوال مىپرسيد و چون كسى تازه مىديد درباره‌اش پرسش مىكرد . جبير گويد : پيامبر صلى الله عليه و آله روزى در ميان مردم كسى تازه ديد . پرسيد : « اى بندهء خدا ، تو كيستى ؟ » آن مرد سر خود را بلند كرد و گفت : من واثلة بن اسْقَع لَيْثىام . پرسيد : « از چه روى بدين جا آمده‌اى ؟ » گفت به سوى خدا و پيامبرش هجرت كرده‌ام . پرسيد : « هجرت