تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 436

بيشتر مفسّران گفته‌اند : اين آيه دربارهء صهيب بن سنان رومى نازل شده است كه مشركان او را به همراه گروهى از ديگر مسلمانان گرفتند و شكنجه دادند . صهيب به آنان گفت : من پيرمردى فرتوتم و براى شما هيچ زيانى ندارد كه از شما باشم يا از دشمنانتان : گفتند : راست مىگويى . گفت : پس مىتوانيد زن و فرزند و ثروت مرا بگيريد و من و دينم را واگذاريد . آنان نيز چنين كردند . پس اين آيه درباره‌اش نازل شد . هنگامى كه وى به مدينه رسيد ابوبكر او را ديد و به دو گفت : اى صهيب ، داد و ستدى سود آور كرده‌اى ! گفت : داد و ستد تو نيز ضرر ندهد ! پس ابوبكر آيه‌اى را كه نازل شده بود برايش خواند و او نيز شادمان شد . [ از آن جمعى كه شكنجه شدند ] بلال ، خباب ، جبر و عمار [ بر خلاف صهيب ] تا جايى شكنجه شدند كه گفتند : آنچه را مشركان مىخواهند انجام مىدهيم . مشركان پس از شكنجه‌ها اين گروه را هم آزاد كردند و آيهء زير دربارهء آنان نازل شد : وَالذينَ هَاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ « 1 » 840 - ابراهيم بن منذر براى ما نقل كرد و گفت : عبداللَّه بن وهب براى ما حديث كرد و گفت : نافع بن يزيد ، از عمر وابستهء غفره برايم نقل خبر كرد كه به وى رسيده است كه چون پيامبر صلى الله عليه و آله به مدينه هجرت كرد مشركان عمار بن ياسر و عبداللَّه بن سعد را گرفتند . عبداللَّه « 2 » كفر را پذيرفت . اما عمار را آن اندازه شكنجه كردند كه نزديك بود جان دهد . اما