تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 438

و من نيز پس از او ديگر بار دست دادم . ابن عمر بدين سان ، هرگاه به وى گفته مىشد كه پيش از عمر هجرت كرده‌اى برمىآشفت . « 1 » 842 - حبان بن هلال براى ما نقل كرد و گفت : وُهَيْب براى ما حديث كرد و گفت : عبداللَّه بن فاروق طاووس ، از پدرش ، از صفوان بن اميه نقل كرد كه به وى گفتند : جز آنان كه هجرت كرده‌اند كسى به بهشت نرود . گفت : به خداوند سوگند ، به سراى خود نمىروم تا آن كه به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله برسم و در اين باره از او بپرسم . صفوان گويد : نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم و گفتم : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، آنان مىگويند جز هجرت كردگان كسى به بهشت نرود ! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « پس از فتح مكه هجرت نيست ، آنچه هست جهاد است و پايدارى و اين كه اگر به پيكار فرا خوانده شديد روانه شويد » . « 2 » 843 - يزيد بن هارون براى ما نقل كرد و گفت : محمد بن اسحاق ، از ابن جعفر برايمان نقل خبر كرد كه صفوان بن اميه پس از فتح مكه [ در مدينه ] به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد . پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد : « اى ابواميه ، از چه روى بدين جا آمده‌اى ؟ » گفت : مردم مىگويند كسى را كه هجرت نكند پاداشى نيست . فرمود : « هم اكنون به تو فرمان مىدهم برگردى و براى هميشه در دل درّه‌هاى مكه منزل گزينى » . از اين سخن معلوم شد كه پس از فتح هجرتى نيست . « 3 » 844 - محمد بن حاتم گفت : حزامى ، از محمد بن طلحه برايمان نقل خبر كرد كه گفت : اسحاق - مردى از فرزندان حارثة بن نعمان - از پدرش ، از جدش حديث كرد كه گفته است : چون صفوان بن اميه به مدينه آمد رسول خدا صلى الله عليه و آله از او پرسيد : بر چه كسى وارد